Post

Post

VAN DE WEBSITE

IS DE MENS VAN NATURE HEBZUCHTIG?
De mens als soort? Ik denk het niet. Wel heeft die de natuurlijke eigenschap steeds meer te willen. Als die honger naar steeds meer zich voornamelijk richt op geld en hebbedingen ontstaat een situatie zoals nu. De afgelopen decennia was de wildgroei van graaien en verrijken voor iedereen waarneembaar. Maar de soort en zijn leiders wilden er niets aan doen en beginnen nu te mekkeren. Het heeft iets vermakelijks, hoewel de schade als altijd terechtkomt op de rug van de meest kwetsbaren.
Maar het gaat niet om alleen het graaien van de topmanagers.
In de winkelcentra in den lande moet je je door een massa wringen die aan het ‘winkelen’ is, die alles al heeft, maar zich probeert te laven aan de baggerstroom van hebbedingen die winkelketens uitstoten.
Politici lijken niet de moed te kunnen opbrengen om richting te geven. Als voorbeeld van leiderschap in de podiumkunsten: het stopzetten van subsidie aan juist die gezelschappen die zich inzetten om het ongehoorde vorm te geven, wordt door de voorzitter van de commissie muziek verdedigd met iets in de trant van ‘op veel van die noten zitten de mensen niet te wachten’. Een gotspe. Alsof subsidie niet juist voor die nieuwe noten bedoeld is. Er is een overvloed aan geld voor wat al bekend is. Het is de tijdgeest, ongetwijfeld keert de wal weer het schip. Elke crisis is een creatief moment. Golfslag, tegen- en meewind.
Leonard van Goudoever

Het probleem van de huidige crisis was niet het gebrek aan toezicht. Er zijn in Amerika genoeg instellingen die de banken in de gaten houden (de Fed, de SEC). Die deden echter gewoon hun werk niet. En ook van nu op te richten instellingen of nog meer regelgeving hoeft dus niets verwacht te worden. Want ook de mensen die daar werken, denken in eerste instantie aan hun eigen belang: het houden van hun baantje, maken van carrière, het luisteren naar lobbyisten, et cetera.
Wat er nodig is, is een krachtige vereniging van effectenbelangen. Waar de werkelijke houders van het kapitaal grote inspraak hebben. Nu leunt iedereen die enige effecten bezit te veel op de overheid. Waar mogelijk moet je jezelf verdedigen. Vroeger had iedereen op een aandeelhoudersvergadering nog een serieuze stem. Nu is de kleine aandeelhouder geen serieuze factor meer. Waarom? Omdat pensioenfondsen en grote verzekeringsmaatschappijen de aandelen bezitten en dus het stemrecht uitoefenen. Maar zij zijn helemaal niet de werkelijke eigenaren van het kapitaal. Zij vertegenwoordigen alleen maar hun aandeelhouders of (toekomstige) gepensioneerden.
Laat computers maar uitrekenen hoeveel kapitaal elke individuele burger vertegenwoordigt en geef hem daarvoor stemrecht. Als hierdoor iedereen voor elk willekeurig bedrijf in de wereld een minuscule, onwerkbare stem krijgt, moet er een systeem worden opgericht om die stemmen te ‘herverkavelen’. Je levert hier wat stemrecht in en daar krijg je weer wat terug. Je verruilt gewoon net zo lang tot je een betekenisvolle stem hebt in een bedrijf waar je wat te zeggen wilt hebben. Dit zou allemaal simpel op internet geregeld kunnen worden. Het eigenbelang zal ervoor zorgen dat er geen excessieve beloningen meer worden uitgekeerd aan managers. En bedrijven, inclusief banken, zullen weer stabiele organisaties worden die geen idiote risico’s gaan lopen.
Ook is het systeem van jaarrekeningen of kwartaaloverzichten verouderd. Iedereen zou op ieder gewenst moment online moeten kunnen zien hoe een bedrijf er tot in de details voor staat. Het boekhoudsysteem van elk bedrijf zal online moeten gaan! Lang leve de transparantie!
En mochten bedrijven toevallig zelfs te krachtig worden door dit systeem, dan zou opnieuw geanalyseerd moeten worden ten koste van wiens eigenbelang dat dan weer gaat. Waarna de volgende reorganisatiegolf volgt. Probleem blijft natuurlijk een groep zwakkeren die niet zelf in staat is zich te verdedigen. Maar dat is in ieder geval niet het probleem bij de huidige crisis.
Robert de Winter