Post

Post

Vlag en vaderland

Pieter van Os haalt in zijn amusante artikel over het Amerikaanse vlagvertoon in Fayetteville (in De Groene Amsterdammer van 24 juni) het veelbesproken vlaggenbeleid van deelraad Centrum in Amsterdam aan. In dit vreemde stukje Nederland verbieden ze zelfs de vaderlandse vlag! Volslagen onbegrip aan de overzijde van de Atlantische Oceaan. Ontbreekt het de deelraad, en met name bestuurder Els Iping, dan echt helemaal aan gezond patriottisme?

Deze conclusie volgt in ieder geval niet uit het vlaggenbeleid van de deelraad. Vaderlandsliefde begint bij respect voor het belangrijkste symbool: de vlag. Een winkel die zijn koopwaar onder de aandacht poogt te brengen met vlagvertoon en het dundoek in weer en wind laat vergrauwen is niet ons idee van respectvolle omgang. Op feestdagen, bij slagen voor school en dergelijke vreugdevolle gebeurtenissen zien wij graag het rood-wit-blauw vrolijk wapperen. En natuurlijk is een vlag niet hetzelfde als posters voor Sloggi-slipjes – daarom moeten we het ook niet goed vinden als het als reclame voor uiteenlopende koopwaar wordt gebruikt.

WINFRED VAN DE PUT, PvdA deelraad Centrum, Amsterdam

Le Monde

diplomatique

Hurenkamp maakt zich er wel erg gemakkelijk vanaf met zijn ongefundeerde kritiek op Le Monde diplomatique (in De Groene Amsterdammer van 29 juli). Geef hem s.v.p. de ruimte om zijn kritiek waar te maken in een degelijk stukje over dit maandblad met een oplage van 350.000 in het Frans en meer dan een miljoen in nog achttien andere talen. Heeft het blad een te onwrikbare koers? Tja, dat kun je van De Groene niet zeggen. In de 35 jaar dat ik hem lees heb ik De Groene nogal eens van kleur zien verschieten.

F.J. VOORN, Breda