Post

Post

Goethe en de moslims En eindelijk, na jaren was-ie daar weer, en hoe! Met een even spitsvondig als gloedvol essay (Lotte heet nu Allah – ook de illustratie was erg vermakelijk!) ontstijgt Mohammed Benzakour (in De Groene Amsterdammer van 17 juni) op stijlvolle wijze het zich in loopgraven geharnaste maar vooral inmiddels stiervervelende en van clichés druipende islamdebat. Dit eye opening essay was een genot om te lezen in de zon – de reborn moslims van nu zijn de Werthers van toen – zo had ik het verdomme nog niet eerder gezien!
Als Goethe-liefhebber zit ik echter met één vraag. Goethe was een goedgelovig man (al ontkende hij dat soms) en zijn levensdevies of zelfs -missie lag op het vlak van crea tiviteit en individuele schepping. Dogma’s was hij wars van. Mijns inziens houdt de prikkelende parallellie van Benzakour gestand, tot het moment dat die garde der blijmoedige moslim-Werthers zich op onwrikbare geloofsdogma’s zouden gaan baseren – of ziet Benzakour dat anders?
ROEL VERMEEND, docent Duits

Vertaler
In de rubriek Dichters & Denkers (in De Groene Amsterdammer van 17 juni) sta ik bij de bespreking van Amélie Nothombs De hongerheldin vermeld als vertaler. Ik ben natuurlijk vereerd, maar wil niet met andermans veren strijken. De vertaalster was waarschijnlijk Marijke Arijs, die al eerder boeken van deze schrijfster vertaalde.
MARIJKE EMEIS