Post

Post

Pijpen

De heer Smeets laat (De Groene Amsterdammer, 17 maart) de heer Wilders dansen naar de pijpen van Lousewies van der Laan. Wat nu als Lousewies een rok draagt? Welke pijpen bedoelt Smeets dan? Gerommel in de rechtspraak is niet best, maar verloedering van de taal is ook zo wat. Wilt u voortaan dansen naar het pijpen, heer Smeets?

J. KOK, Baarn

Naschrift bij hoge uitzondering

Betrapt de heer Kok ons op balkenendiaanse hypercorrectie uit angst voor seksuele associaties of lost hij een etymologisch probleem op? Volgens het genootschap Onze Taal zijn zowel «de» als «het» oorbaar. In het eerste geval wordt verwezen naar de pijp als houten of metalen fluit, in het laatste naar het bespelen van dat instrument.

HUBERT SMEETS

Profumo

Met veel plezier heb ik de necrologie van John Profumo (De Groene Amsterdammer, 17 maart) gelezen. Twee noemenswaardigheden wil ik u niet onthouden. De eerste is een vrolijke: Profumo is vereeuwigd door Annie M.G. Schmidt in de ballade Margootje. Zij liet Wim Sonneveld over zijn kleine verleidster zingen: «Jij Christine Keeler in pocketformaat.»

De tweede is kenmerkend voor Profumo’s pech. In de film Scandal! draagt de hoofdpersoon een soort veredelde sandalen. Terwijl Profumo een man van onberispelijke smaak was en bekend stond om zijn voortreffelijke schoenkeuze. Het siert hem dat hij de regisseur niet aangeklaagd heeft wegens smaad.

ADRI WESTERBERG, Amstelveen

Ter Braak antisemiet?

In zijn betoog over vooroorlogse polemisten in Nederland (Literatuur [De Groene Amsterdammer] 1 2006) brengt Hein Aalders terloops ook een verondersteld antisemitisme van Menno ter Braak ter sprake. «En dan was er het antisemitisch getinte schotschrift van de jongeren, aNti-schUnd, gericht tegen de joodse schrijvers Is. Querido en A.M. de Jong.»

A.M. de Jong was uiteraard niet joods maar – als auteur van een Brabantse Merijntje – van geboorte katholiek. Het beroep op de wijsheid van Gomperts in diens postuum gepubliceerde Een kern van waarheid, ter bevestiging van Ter Braaks «latere dubbelhartigheid tegenover het opkomende antisemitisme», lijkt me nog ongelukkiger dan dit geschrift zelf. Dat er overigens wel van getuigt hoe Gomperts met deze problematiek, en met de erfenis van Ter Braak, heeft geworsteld.

Ter Braak heeft al meteen in 1933 zijn eerste aanval geopend op het verschijnsel «Hitler, Ebenbild des Herrn». En nog in 1939 zijn bijdrage geleverd aan de belangrijke bundel Anti-Semitisme en Jodendom onder redactie van Dr. H.J. Pos, met een betoog over «De Joodsche Geest en de litteratuur».

Hij had, kortom, alle redenen om aan te nemen dat een nazi-regime hem hier niet zou sparen. Was hij maar wat «dubbelhartiger» geweest!

E.M. JANSSEN PERIO_, Rotterdam_