Post

Cruijff & Verdonk

Cruijffs wereldje is uiteindelijk niet groter dan de bal, schrijft Aukje van Roessel als verklaring voor zijn in haar ogen domme opvatting dat het Nederlands elftal met Kalou en zonder Verdonk verder was gekomen (De Groene Amsterdammer, 30 juni). Als Cruijff dat zo gezegd heeft, is het inderdaad nogal simpel. Maar Van Roessels bewering is dat evenzeer, gezien de vele sociale activiteiten van de heer Cruijff. Dat die meestal aan voetbal gerelateerd zijn, doet niet af aan het feit dat ze getuigen van een behoorlijk ontwikkeld gevoel van verantwoordelijkheid voor de samenleving en dus van een heel wat bredere oriëntatie dan Van Roessel zo eventjes hatseflats opschrijft.

ONNO BOSMA, Utrecht

De prijs van leven

Ondanks de vele en juiste overwegingen van praktische en ethische aard in het zeer gedegen artikel van Margreet Fogteloo over het vergoeden van medische behandelingen (De Groene Amsterdammer, 7 juli) wordt niet geraakt aan de kern van de zaak. Indien mijn cardioloog of mijn longarts mij (76) zou vertellen dat ik niet meer dan drie maanden te leven heb, maar dat een operatie van tachtigduizend euro dat leven op zinvolle wijze met een jaar kan verlengen, dan zou ik waarschijnlijk zeggen: laat maar.

Maar die beslissing wordt mij niet gegund, die beslissing wordt over enkele jaren, als de privatisering van het zorgstelsel zijn logische en dus niet te stoppen ontwikkeling heeft gevolgd, genomen door artsen volgens richtlijnen en aanwijzingen van op winst gerichte verzekeringsmaatschappijen.

En dus is de cruciale vraag: wanneer krijgen wij in ons overwegend geseculariseerde land eindelijk een euthanasiewet, die de bevoegdheid én de verantwoordelijkheid voor het individuele leven en de individuele dood eenduidig neerlegt waar die behoort: bij mij en bij niemand anders.

WIM SPARENBURG, Veenendaal

Cryptogram

Er zijn natuurlijk belangrijker dingen in de wereld, maar heeft nu werkelijk niemand bij De Groene Amsterdammer gemerkt dat Cryptogram 2847 (30 juni) het verkeerde diagram had, namelijk van de aflevering daarvóór (Cryptogram 2846 dus)?

In De Groene van 7 juli staat doodleuk de oplossing, maar ik had toch eigenlijk ook wel een soort excuus verwacht.

Of zie ik iets over het hoofd? Ben ik misschien de enige die ooit naar die cryptogrammen kijkt? Ik begin het haast te geloven.

SJAAK PRIESTER, Amsterdam

Diplomaat

Voor De Groene Amsterdammer is hagiografie geen gebruikelijk genre. Reden te meer om de lofzang op Max van der Stoel (30 juni) scherp te lezen. Ten minste twee opmerkingen over de passage omtrent Irak lijken me gewenst.

Eerste citaat: «Hij wist wellicht beter dan iedere andere Nederlander waar hij het over had.» Dat mag voor de diplomatie gelden, maar niet voor de werkelijkheid ter plaatse die een aantal werkers, waaronder ik zelf, hebben opgedaan.

Tweede citaat: «Ik heb niet doorzien dat Saddam het geloof in zijn massavernietigingswapens in stand wilde houden…» Onjuist niet alleen, maar ook in strijd met de rapportage van de VN-inspecteurs onder aanvoering van mijn vroegere chef H. Blix. Kortom, een diplomatiek-slimme verontschuldiging achteraf. Conclusie: Heiligen bestaan niet, handige diplomaten wel.

HENDRIK A. DAS, Bergen (NH)