Post week 1

Ronald Reagan

In het artikel van Paul Frissen (De Groene van 15 december) wordt Ronald Reagan neergezet als een vanuit het niets tot president gekozen B-acteur. Over de acteerprestaties wil ik het hier niet hebben, maar met deze kwalificatie wordt ernstig tekortgedaan aan de politieke en bestuurlijke ervaring van die B-acteur voordat hij in 1980 tot president werd gekozen.

Allereest had Reagan jarenlange ervaring in het vakbondswerk. Als president van de Screen Actors Guild (bekend van de Oscars) bevond hij zich van 1946 tot 1952 in het oog van de anticommunistische storm in de filmwereld. Hij werd bijvoorbeeld gehoord door de House Committee on Un-American Activities. Niet dat hij een vurig verdediger was van acteurs met communistische sympathieën, integendeel, wel deed hij in die periode veel bestuurlijke en organisatorische ervaring op. In 1964 hield hij al tijdens een bijeenkomst ten gunste van de latere presidentskandidaat Barry Goldwater een toespraak die bij de Republikeinse achterban zo goed viel dat hij toen door sommigen al werd getipt als kandidaat in 1968.

Dat heeft uiteindelijk wat langer geduurd, maar in die tussentijd heeft Reagan niet stilgezeten. Van 1967 tot 1975 was hij gouverneur van Californië, een zwaargewicht onder de (verenigde) staten. Dat Reagan in 1968 nog geen gooi deed naar het presidentschap had mede te maken met het feit dat hij net tot gouverneur was gekozen.

Kortom, een gepokt en gemazeld bestuurder en politicus won in 1980 de verkiezingen in de Verenigde Staten. Elke vergelijking met de opkomst van Trump doet Reagan te kort.

HENK BEVERS, Reeuwijk


Prins Bernhard

In zijn recensie van het boek Juliana: Vorstin in een mannenwereld (De Groene van 15 december) noemt Koen Kleijn enige biografen van leden van het koninklijk huis. Waaronder Annejet van der Zijl met haar ‘kloeke’ biografie van prins Bernhard.

Al in 1979 verscheen Prins Bernhard: Een politieke biografie van Wim Klinkenberg. Hierin gaat de schrijver tot in details in op de kwalijke rol van Bernhard in de affaire-Greet Hofmans. Daarnaast zet hij Juliana op een voetstuk vanwege haar pacifistisch idealisme en haar moedige toespraak tot het Amerikaanse congres in 1952. Met zijn biografie van prins Bernhard was Klinkenberg een pionier.

ELS DE BOER, _Den Haag_Rudi Fuchs

Omdat ik graag bevestigd word in mijn vooroordeel dat tachtig procent van de moderne kunst charlatanerie is, lees ik altijd met veel genoegen de bijdragen van Rudi Fuchs in uw weekblad. Met name zijn bijdrage in De Groene van 1 december was weer een pareltje. Fuchs’ stelling dat er duidelijke overeenkomsten zijn tussen de schilderijen van Toroni en Esaias van de Velde omdat er in beide gevallen sprake is van een paneel waarop met een penseel vlekken en vegen verf zijn gezet tot het oppervlak vol was, getuigt van een jaloersmakend inzicht. Ik hoop nog heel lang van de bijdragen van Rudi Fuchs te kunnen genieten.

JOEP REMMEN, Bilthoven


Rudi Fuchs

Omdat ik graag bevestigd word in mijn vooroordeel dat tachtig procent van de moderne kunst charlatanerie is, lees ik altijd met veel genoegen de bijdragen van Rudi Fuchs in uw weekblad. Met name zijn bijdrage in De Groene van 1 december was weer een pareltje. Fuchs’ stelling dat er duidelijke overeenkomsten zijn tussen de schilderijen van Toroni en Esaias van de Velde omdat er in beide gevallen sprake is van een paneel waarop met een penseel vlekken en vegen verf zijn gezet tot het oppervlak vol was, getuigt van een jaloersmakend inzicht. Ik hoop nog heel lang van de bijdragen van Rudi Fuchs te kunnen genieten.

JOEP REMMEN, Bilthoven


Anil Ramdas Essayprijsvraag

Op 16 januari sluit de inzending voor de Anil Ramdas Essayprijsvraag. Voor deze prijsvraag nodigen we schrijvers uit om hun visie te geven op identiteit en beschaving. Anil Ramdas had een scherp oog voor de opkomst van populisten en maatschappelijke verharding. Toch wilde hij daar niet over schrijven in een politieke stijl, maar in een literaire. In zijn visie was het essay de ideale vorm voor beschouwingen over multiculturele kwesties, omdat het zich bij uitstek leent voor die persoonlijke en literaire stijl. In een essay spreek je niet namens anderen, maar alleen namens jezelf. Hij hield van essays die een mengeling zijn van persoonlijke ervaringen, journalistieke observaties en wetenschappelijke inzichten. We hopen op verhalen die actueel zijn en tegelijkertijd buiten de tijd staan. Zoals het werk van Anil Ramdas ook oneigentijds is, en zoals zijn ideeën over identiteit actueler zijn dan ooit omdat multiculturele kwesties meer dan enig ander onderwerp mensen verdelen en beroeren.

De essays moeten vóór 16 januari 2017 worden verstuurd naar groene@groene.nl, onder vermelding van Anil Ramdas Essayprijsvraag. Meer informatie: [groene.nl/artikel/anil-ramdas-essayprijsvraag](groene.nl/artikel/anil-ramdas-essayprijsvraag)