Post week 28

Ritueel misbruik

Drie aangiftes van ritueel misbruik in zeven jaar. Daarnaast 140 qua inhoud elkaar overlappende verklaringen van overlevers van ritueel misbruik bij radioprogramma Argos en ontelbaar veel kinderporno op het internet. Hoe is dit te rijmen? Is het mogelijk de overtuiging van de Landelijke Expertisegroep Bijzondere Zedenzaken (lebz) dat ritueel misbruik een rol speelt bij dit geringe aantal? Niet geloven dat iets bestaat, kun je het dan wel waarnemen? Ontbrekende kennis bij (zeden)politie en justitie van de complexe problematiek die het vertellen van een consistent en congruent verhaal – voor justitie een voorwaarde om geloofwaardig te zijn – onmogelijk maakt, kun je dan goed onderzoek verwachten?

Overlevers wantrouwen zonder uitzondering de politie en de lebz. Zij voelen zich niet serieus genomen en weggezet als verwarde geesten met te veel fantasie. Is – met al hun schaamte en de dreiging van het netwerk op hun schouders – aangifte doen dan haalbaar?

Alleen feiten tellen, volgens de lebz. Een aantal feiten op een rijtje: het laatste jaarverslag van de lebz dateert van 2008. Feit is dat de lebz weliswaar multidisciplinair is samengesteld, maar dat vrijwel alle medewerkers en consulenten dezelfde theorie over geheugen en dissociatie aanhangen. Feit is dat geen van hen eigen ervaring heeft met (behandeling van) complexe dissociatieve problematiek. Feit is dat volgens een mededeling van de juridische afdeling van de landelijke politie geen documenten gebaseerd op opsporingsrapportages voorhanden zijn waarop de stellingen van de lebz over retractors en mogelijk suggestief handelen van therapeuten gebaseerd zijn.

Feit is dat iedere wetenschappelijke publicatie door auteurs die de theorie verkondigen – zoals de mensen van de lebz – dat hervonden herinneringen een product van fantasie en suggestie zijn, steeds onderuit wordt gehaald. Hetzelfde geldt voor artikelen met de stelling dat dissociatieve problematiek ontstaat door suggestie of slaapgebrek. Na kritiek doen deze auteurs er verder het zwijgen toe. Feit is dat de door Argos intensief geïnterviewde overlevers die zich bij hen meldden dingen aangeven die niet stroken met wat de lebz beweert. De voltallige Tweede Kamer heeft onderzoek gevraagd naar het functioneren van de lebz.

De door Colet van der Ven (De Groene, 1 juli) opnieuw geïntroduceerde polarisatie (gelovers versus waarheidsvinders) is schadelijk, en verhult de belangrijke vraag: waarom zo weinig aangiftes? Het antwoord: geen vertrouwen = geen aangifte = geen onderzoek = daders gaan vrijuit = misbruik gaat door. Onze uitvoerige reactie op het artikel is te vinden op kenniscentrumtgg.org.

Het bestuur van het Kenniscentrum Transgenerationeel Georganiseerd Geweld (KTGG)

F. Harmsen van Beek

Het leven van de schrijfster Harmsen van Beek is getekend door een niet-aflatende stroom roddels, aantijgingen en seksistische achterklap. Typisch voor vrouwen van haar leeftijd wier creatieve hoofden boven het maaiveld uitstaken. Zie hiervoor de receptie-studie Onbegonnen werk uit 2015. In haar ingezonden brief in De Groene Amsterdammer van 3 juni doet Margriet de Koning Gans hier nog een schep bovenop door te stellen dat de ‘losbandigheid’ er in huize Jagtlust goed in zat.

Daarvoor haalt ze Remco Campert aan die dichtte: ‘Heel Europa zoop en naaide/ de wereld was één groot matras’. Dit gedicht gaat echter over de naoorlogse euforie in het algemeen. Wat deze ontboezeming met Jagtlust van doen heeft is raadselachtig.

Ook Jan Vrijman wordt in de brief opgevoerd: ‘Hoe het eraan toeging hoorde ik in 1970 van Jan Vrijman, die als Boezemvriend van Remco Campert (Fritzi’s favoriete verloofde) tot de stamgasten had behoord.’

Uit uitputtend onderzoek dat ik samen met de biograaf Maaike Meijer en de neerlandicus August Hans den Boef uitvoerde, blijkt niets van deze ‘stamgast’. De term ‘favoriete verloofde’ komt uit de lucht vallen en is allerminst te onderbouwen.

De term ‘Gooise Matras’ die Vrijman bezigde, betrof in die tijd de radio&tv-wereld in Hilversum. Mogelijk is dat Vrijman om indruk te maken op de jonge De Koning Gans dit gekscherend ook gebruikt heeft voor Jagtlust.

De beoordeling ‘creatief met kurk’ is natuurlijk een persoonlijke opvatting van de briefschrijfster. Gelukkig wordt dit in hoofdstuk 3 van het Schrijvers Prentenboek, met als medeauteur emeritus hoogleraar illustratie Saskia de Bodt, grondiger geduid.

JOOST KIRCZ, bezorger van het werk en erfgenaam van Harmsen van Beek

Mensenrechten

Het interview met Barbara Oomen in De Groene van 1 juli ging uitsluitend over mensenrechten met alles wat daar omheen fladdert: verouderde grondrechten, familieleven, sociale werkplaatsen, rechterlijke macht, Wilders en Baudet, super-orthodox, constitutioneel hof, mensenrechteneducatie et cetera. Deze planeet is echter niet gebaat bij mensenrechten, wel bij natuurrechten die dagelijks op gigantische schaal door de mens worden geschonden met als gevolg de vernietiging van al het leven op aarde. Het intelligentste dier op de aarde is bezig om Gods schepping te vernietigen. Ik vraag me af of Barbara Oomen hieraan denkend ook breed lachend op de foto zou staan.

DICK SPEIJERS, Nuenen

Lockdown

Van alle in memoriams van de rubriek ‘Het einde’ zou ‘de lockdown’ wel eens de eerste waarlijke wederopstanding kunnen worden.

SICCO POLDERS, Amsterdam