Post week 3

Klimaatdebat

Na lezing van Jaap Tielbeke’s artikel ‘Nep-Galileo’s’ (in De Groene van 10 januari) rijst bij mij de vraag van waar hij de deskundigheid over de immens complexe klimaatproblematiek denkt te halen om de echt eminente klimaatwetenschappers (volgens hem 97 procent van wat er aan klimaatwetenschappers rondloopt) te hulp te moeten schieten tegen de aantijgingen van een handjevol (drie procent) manipulerende en misleidende ‘pseudo-deskundigen’ op dat terrein. Omdat ze dat varkentje zelf onvoldoende kunnen wassen? Het lijkt erop, maar dan staat het er met hun geloofwaardigheid wel heel triest voor.

Zou het gezien alle commotie rondom de klimaatproblematiek niet veel beter zijn dat we nu eindelijk expliciet het accent leggen op hoe we mondiaal voor de komende generaties op alle maatschappelijk relevante terreinen ‘echte duurzaamheid’ van de grond krijgen, zoals die van energieopwekking en voedselvoorziening? Met andere woorden: zouden we het accent niet moeten gaan leggen op zaken waarvoor we als mensheid werkelijk primair verantwoordelijk zijn, namelijk het realiseren van sociale gerechtigheid, waar dan ook in onze wereld? De gele hesjes in Frankrijk lijken daarmee bezig te zijn. De Groene bewijst met plaatsing van Tielbeke’s scheldkanonnade aan het adres van dat handjevol pseudo-klimaatwetenschappers zichzelf geen goede dienst.

G. LETTINGA, emeritus hoogleraar WUR

De volgende crisis

In het stuk ‘Als het opnieuw misgaat’ van Mirjam de Rijk (in De Groene van 10 januari) worden heel prijzenswaardige en goede aanbevelingen gedaan voor het geval een nieuwe crisis zich aandient (ik denk dat die niet lang op zich zal laten wachten). Helaas: met de zittende regering zal het merendeel van de aanbevelingen niet overgenomen worden door de regering. Het huidige kabinet is helemaal gebiologeerd door de belangen van het bedrijfsleven, lees de werkgevers en de staatsschuld. Die gaan voor alles.

De belangen van de gewone burger komen ergens achteraan, op de laatste plaats op hun lijstje. Dat zou je met de maatregelen van de laatste tijd niet willen geloven maar dat komt doordat momenteel met de huidige hoogconjunctuur het geld tegen de plinten op klotst. Dan kan zelfs een rechtse regering zoals wij die nu kennen het zich veroorloven de burger een graantje mee te laten pikken van de welvaart. Maar zodra het opnieuw crisis is zal deze regering weer in de oude fouten vervallen zoals genoemd in dit artikel. En de burger worden uitgeknepen, tot de laatste cent.

MAAIKE VAN GILST, Dieren
PS: ik zal dit artikel scannen en opsturen naar Mark Rutte. Ik denk niet dat hij De Groene leest!

Joan Didion

Het verplegen van aan harddrugs verslaafde zwangeren en hun verslaafd geboren kinderen is niet ‘van goud’, en ook niet het observeren van een verslaafde kleuter (‘let me tell you, it was gold. You live for moments like that, if you’re doing a piece. Good or bad’, Didion, Netflix): het is puinruimen van wat een observator als Joan Didion, naast haar berichtgeving, in een individueel geval wellicht had kunnen keren. Het herinnert me aan de in uw blad minstens zo aanbeden Charlotte Mutsaers, die het pedofiele gedrag van haar broer zo fraai beschreef dat ze gespeend bleef van elke vorm van kritiek op het inhoudelijk aspect, het misbruik van minderjarigen. Van Didion (en Mutsaers) mag verwacht worden dat ze in elk geval op latere leeftijd (nu!) iets van zelfreflectie laten zien. Vandaar mijn verzoek kritischer te zijn in het louter positief beschrijven van de artistiek-intellectuele crème de la crème.

MARISKA JANSEN(verpleegkundige), Franeker