Post week 33

Wild

Pauline de Bok beschrijft op in de jagerswereld welbekende romantische en idealistische wijze haar ervaring met het schieten van een wild zwijn (in De Groene van 19 juli). Behalve dat het plezierig is en goed vlees levert, is dat volgens haar eigenlijk zelfs een vorm van natuurbescherming. Dat jacht onvermijdelijk een groot aantal zeer schadelijke bijeffecten heeft, blijft onbesproken. Maar in feite geeft ze het zelf al aan: één schot en alle levende wezens, tot ver in de omtrek, slaan in paniek op de vlucht. Regelmatig geweervuur heeft vele natuurgebieden ongeschikt gemaakt als verblijfplaats voor juist de schuwere en zeldzamere soorten vogels en zoogdieren. Jagers doen er alles aan om hun geliefde ‘wild’soorten te bevoordelen en vooral ook om alles wat zij als concurrent zien te bestrijden. En niet zelden illegaal.

Meer dan driekwart van ons land is ingericht om ons van voedsel te voorzien, de geringe hoeveelheid natuur die overblijft moeten jagers zo nodig ‘benutten’ om hun persoonlijke behoefte te bevredigen. Zij vergelijken dat graag met het onschadelijk oogsten van een overschot, zoals het plukken van appels. Maar jagers rukken de hele appelboom uit de grond. Ernstig is ook dat iedere wetenschappelijke onderbouwing voor wat zij doen ontbreekt.

Jarenlang heeft de Nederlandse jagersvereniging ieder onderzoek door de Wageningen Universiteit naar de werkelijke effecten van jacht op een dierpopulatie actief verhinderd. En anders dan veel mensen denken is de gemiddelde jager bepaald geen natuurkenner, hij schiet zijn eenden, hazen, konijnen en wilde zwijnen en daarmee is voor hem de kous af.

QUINTIJN HOOGENDOORN, secretaris De Faunabescherming

De Navo

Dirk Bezemer vertelt ons in zijn prima column (Bad guy versus bad guy, in De Groene van 2 augustus) over de ontmaskering door Trump van de hypocrisie van de Navo. Dat soort flauwekulverhalen deed ook in de NRC en de Volkskrant de ronde na het bezoek van de Amerikaanse president, met als insteek dat we niet toekomen aan de gewenste twee procent voor defensie. De cijfers laten een ander beeld zien. De Navo (zonder de VS) geeft 290 miljard uit aan defensie, de VS ruim 600, Rusland 66. Deze cijfers, meestal als procenten gepresenteerd, ontmaskeren dit verhaal. Eisenhower sprak in de jaren vijftig zijn vrees uit over het militair-industrieel complex. Hier wordt voor de zoveelste maal duidelijk dat Eisenhowers vrees bewaarheid is geworden. Het is mogelijk dat al dat geld niet verstandig wordt besteed, misschien moet daar iets aan gedaan worden.

J.H. VAN DEN BERG, Vleuten

De moeder van Satan

In De Groene Amsterdammer van 11 juli verscheen een artikel van Lizzy van Leeuwen, getiteld De Moeder van Satan. Het bevat enkele onjuistheden waarvan ik de belangrijkste hieronder weergeef. De journalist stelt dat het IPT 1965, het International People’s Tribunal over de schendingen van de mensenrechten in Indonesië, waarvan ik de voorzitter ben, zichzelf ontbonden heeft. Dit is niet correct. Uiteraard hebben we onze prioriteiten verlegd naar Indonesië, na de organisatie van het succesvolle tribunaal in Den Haag in 2015. In Europa echter zijn we volop actief. Er zijn enkele boeken geschreven die binnenkort uitkomen en er zijn enkele grote projecten in voorbereiding. Deze houden verband met massagraven van slachtoffers van de genocide in Indonesië en traumaverwerking.

Verder werd de bekende mensenrechtenactiviste mevrouw Katjasungkana, die een coördinerende rol speelde bij de organisatie van het tribunaal, in het artikel in verband gebracht met de partij van de als fascistisch omschreven presidentskandidaat Prabowo. Ook dit is niet correct; er wordt in het stuk dan ook geen enkel bewijs voor aangevoerd. Mevrouw Katjasungkana is lid van het bestuur van de pkb, een partij die de huidige president Jokowi steunt. Zij heeft bijgedragen aan de verdediging van gouverneur Ahok die na een lastercampagne van radicale islamitische groepen in de gevangenis belandde. Zijn tegenstander Anies is de huidige gouverneur van Jakarta. Het is wel correct dat Katjasungkana naast haar functies in vrouwen- en mensenrechtenorganisaties ook lid is van een commissie die de corruptie in Jakarta bestrijdt. Corruptie is een van de grootste kwalen van de Indonesische maatschappij. Politieke laster is een ander wijdverbreid kwaad.

PROF. DR. SASKIA WIERINGA