Lhbtiq-boegbeeld

Deze week staat er een kort artikeltje in De Groene over Jin Xing. Berichten in de media (ook in De Groene) over de lhbtiq+-gemeenschap en in het bijzonder over transgenders zijn schaars. Vaak gaan deze verhalen (zoals ook hier) over de worsteling die afwijken van de norm met zich meebrengt en over dat zijn wie je wilt zijn toch vaak niet kan. Dit soort artikelen zijn vormend voor de manier waarop we over deze thematiek spreken. Taal is daarom juist extra belangrijk en zeker bij verhalen zoals deze met een beladen boodschap. Het viel mij daarom op dat hier gesproken wordt over ‘verbouwen’. Dat is jammer, omdat eerder in het artikel ook gesproken wordt over transitie. Jin Xings lichaam is immers geen huis waar even wat aan gesleuteld moet worden en het woord ‘transitie’ is dan ook meer op zijn plaats.

BRAM VAN DER MEER

Populisme

Annelien De Dijn pleit (in De Groene van 26 augustus) ‘de gewone man’ en ‘de goedgelovige massa’ vrij als reële bedreiging van de democratie. De omverwerping van de democratie komt eerder van de charismatische leider en uiteindelijk van een elite, die voor de charismatische leider de weg baant. Daarom ‘kunnen we het woord populisme maar beter begraven’. Populisme betekent als corrumpering van de democratie echter niet alleen de pervertering van de massa, net zo min als democratie alleen maar naar de macht van het ‘gewone volk’ verwijst. Veeleer duidt de term populisme op de giftige cocktail van een verziekt mixed regime waarin leider, elite én volk (the one, the few and the many) alle hun aandeel hebben. Dat de term populisme de aandacht afleidt van andere problematische politieke ontwikkelingen als xenofobie en racisme miskent dat die ideologie juist essentieel bij het populisme hoort. Nieuw opkomend nationalisme kan niet alleen op het conto van de elite worden geschreven maar evengoed op dat van ‘het gewone volk’. De financiële en economische elite staat er juist lijnrecht tegenover. Wat ook weer niet betekent dat het ongelijk van de een het gelijk van de ander betekent.

DONALD LOOSE, Brussel

Zwarte nul

Ewald Engelen geeft (De Groene, 12 augustus) aan dat de politieke fixatie in Duitsland op de zwarte nul heeft geleid tot een slechte infrastructuur en dat dit te wijten is aan de euro. Ik weet niet of hij weleens in het oosten van Duitsland is geweest met zijn prachtige wegennet, of hou het in eigen land, met zijn goede rail- en wegeninfrastructuur en snel internet. Ook Nederland behoort tot de eurozone en heeft blijkbaar in zijn begroting andere prioriteiten gesteld.

Nederland voldeed overigens vóór corona evenals Duitsland ook aan de Europese begrotingsregels. In Duitsland speelt een heel andere discussie, namelijk dat door de Duitse hereniging de kosten de pan uit rezen. Inmiddels heeft Duitsland ook een soepeler begrotingsregime, dankzij de Europese Centrale Bank (en corona).

PIETER HELING, Utrecht