Post week 38

Wenen 1913

Prachtig dat de heer Verbij de lezers van De Groene Amsterdammer (5 september) informeert over zijn ontdekkingen in Centraal-Europa. Dat hij daarbij het zicht op zijn moedertaal verliest en falsche Freunde maakt, zij hem vergeven, maar beschikt De Groene niet meer over eindredacteuren die weten dat een ‘gedenktafel’, zoals die blijkbaar voor Stalin in Wenen te vinden is, in het Nederlands een gedenkplaat, herdenkingssteen, gedenksteen of eventueel plaquette is? En maarschalk Tito werd niet opgeleid tot ‘mechanicus’, maar tot wat in gewoon Nederlands monteur heet.

Breda, Camiel Hamans

Eerste Kamer

In De Groene Amsterdammer van 12 september beschrijft Aukje van Roessel in haar rubriek In Den Haag onder de kop ‘Tegenspel’ het proces dat momenteel plaatsvindt om met behulp van de oppositie een meerderheid in de Eerste Kamer te vinden voor alle akkoorden die met het ‘middenveld’ zijn gesloten.

Lijkt het maar zo of is dit de perfecte uitvoering van het corporatisme? Het antagonisme of liever agonisme, dat volgens de politiek filosofe Chantal Mouffe een essentieel deel is van ‘het Politieke’ is helemaal verdwenen. Er staan geen maatschappijvisies meer tegenover elkaar die met heftige discussies bevochten worden.

Amitai Etzioni met zijn communitarisme kan niet ontevreden zijn met deze ontwikkeling: voor burgers moet het duidelijk zijn dat ze de morele plicht hebben om het algemeen belang te dienen boven hun eigen belang, of het nu over schaliegas of mantelzorg gaat.

Wat ons rest is het neoliberale bestuursmodel, dat alleen nog maar kan handelen volgens de rationaliteit van het economische marktmodel. Dit model dient als richtlijn voor het uitruilen van belangen van de marktpartijen die werkzaam zijn op alle gebieden waarover de akkoorden gesloten worden. Het algemeen belang krijgt hierbij minder nadruk. De burgers spelen in dit spel helemaal geen rol meer.

Hiermee erkennen we dat we in een volmaakt postideologische samenleving leven. Het woord politiek in zijn ware activistische betekenis is voor dit bestuursmodel en deze samenleving niet meer van toepassing.

F.J. Kerkhoven, Amsterdam

Essaywedstrijd

Teloorgang

christendom

De Stichting Werkelijkheid in Perspectief organiseert een wedstrijd voor het beste essay over de vraag: ‘Heeft de teloorgang van het christendom in Europa het (zelf)vertrouwen in de Europese cultuur ondermijnd?’

Deze essaywedstrijd is geïnspireerd door de prijsvraag die de Academie van Dijon in 1749 heeft uitgeschreven. Toen luidde de vraag: ‘Heeft de ontwikkeling van kunsten en wetenschap ook zedelijke vooruitgang gebracht?’ Het winnende essay was destijds van een vrij onbekende filosoof, een zekere Jean-Jacques Rousseau.

De winnaar krijgt een geldbedrag van vijftienduizend euro, aan de tweede plek is tienduizend euro verbonden. In de jury zitten _Groene-_hoofdredacteur Xandra Schutte, hoogleraar Ewald Engelen, Marcel Maussen (UvA), Gelijn Molier (LU)en Jonathan Price (LU). Het essay moet tussen de vijf- en zesduizend woorden bevatten en dient voor 1 januari 2014 te zijn ingeleverd. Meer informatie: werkelijkheidinperspectief.nl.