Post week 44

Uiterlijk

Is het anno 2020 nog steeds gebruikelijk om (specifiek) vrouwen te reduceren tot hun uiterlijk? Dat idee kreeg ik bij het lezen van het artikel ‘De lsd-profeet’ (De Groene, 15 oktober). In dit artikel lijkt ‘beeldschoon’ het belangrijkste kenmerk van de moeder van Timothy Leary te zijn. Nog niet zo heel veel ergs aan om het te noemen, zou je kunnen denken. Maar als dan de vader van Leary in dezelfde zin wél wordt beschreven met een eigenschap die iets zegt over zijn karakter, begint het toch te knellen. Ook al is ‘louche legertandarts met losse handjes’ niet bepaald positief, geeft het wel meer inhoud en diepte aan de persoon.

Dat knellende gevoel groeit even later uit tot lichte verontwaardiging. Hier volstaat de vermelding ‘katholiek’ niet als het over Marianne Busch, vriendin van Leary, gaat. Volgens de auteur is het blijkbaar ook noodzakelijk om de term ‘schoonheid’ eraan toe te voegen om een volwaardige (?) beschrijving van haar te geven.

Om constructief af te sluiten: of beschrijf het uiterlijk bij alle personen, ongeacht hun sekse, of laat deze gewoon weg.

FRANZISKA FILIPINSKI

Kolonialisme

In de discussie over het kolonialisme erger ik me aan het opgeheven vingertje en het steeds weer herhaalde maar lege ‘nooit meer’. Kunnen we inderdaad niet beter meer aandacht hebben voor kolonialisme en onderdrukking nu? De lijst is lang genoeg: de Krim, Oost-Oekraïne, West-Papoea, Tibet, Oeigoeristan, Xinjiang, Hongkong, Koerdistan, het lijden van de inheemse bevolkingen van de Amerika’s en van Australië. Daar bestaat de nood nu. Gaan we daar over honderd jaar ook excuses aanbieden omdat we nu niks doen? De geschiedenis ongedaan maken is onmogelijk, ons uitspreken over onrecht dat nu wordt gedaan kan wel, ook als dat weinig oplevert is dat waardevoller dan excuus achteraf.

LAURAN TOORIANS, Loon op Zand

Julius Vischjager

Julius Vischjager dood. En in De Groene geen woord over deze man. Geen woord over zijn opmerkelijke betekenis voor de Nederlandse (Amsterdamse) samenleving. Én zijn band met De Groene in het bijzonder. Geen woord over zijn parlementaire journalistiek, zijn krant en zijn radioprogramma Hoe bedoel U. Voor de lezers van De Groene kan ik wellicht wat troost brengen. De twee uur durende radiodocumentaire van 9 oktober van Radio Dieperick. Ter nagedachtenis van Vischjager. Doet recht aan zijn betekenis voor mens en maatschappij. Te beluisteren via SALTO radio. Uitzending gemist. Radio Dieperick de erven van Hoe bedoel U.

Kocht u destijds de handgeschreven krant van Vischjager The Daily Invisible, dan kreeg u er als bijlage een Groene-nummer bij. Voor twee gulden vijftig, joodsche humor volgens Julius himself.

HENK P. MEEUWIS, hoofdredacteur Radio Dieperick