Post week 49

Grieks geklungel

Dank voor het uitstekende artikel (in De Groene van 30 november) over de rol van de trojka in Griekenland. Interessant is natuurlijk ook hoe het zo ver kon komen tijdens de opstart van de euro. Griekenland had nooit de euro moeten en mogen krijgen. En toch is het gebeurd. Geklungel dus. Allereerst in Athene. Waar men niet begreep dat de euro de hele Griekse levensstijl op z’n kop zou zetten. En ook niet dat dus eerst de vraag beantwoord moest worden of men dat wel wilde én kon.

Maar er was ook geklungel in Brussel. Waar men Max Weber niet kende en waar Griekse publicaties over de ‘politiek- fiscale cyclus’ met begrotingstekorten van zelfs 27 procent niet bekend waren. Met zulke politici doen we ons dit soort van rampen dus zelf aan. In Griekenland en Europa.

Dat verandert alleen maar als ons dat duidelijk wordt.

HANS VAN DER SCHAAF

Het millennial-kapitalisme

Met grote instemming las ik het stuk over de millennials (in De Groene van 30 november). Het is inderdaad een groot probleem dat mensen als bedrijven gaan werken. Dit kan stuiten op het probleem van wat ze vroeger het scheiden van werk en privé noemden. Het zal ook een probleem voor de overheid worden omdat zzp’ers minder belasting betalen.

Mensbedrijven zorgen er op die manier dan weer voor dat de overheid tekorten krijgt. Die wordt daardoor asocialer en nog rechtser. Anderzijds gaan mensbedrijven investeren, dat wil zeggen risico lopen op kosten van de maatschappij. Dat kan goed uitpakken of minder goed, maar het verschuift maatschappelijke (gedeelde) taken verder naar de overheid (daar doen bedrijven niet aan) en het winstbejag (individuele belangen) naar de mensbedrijven (daar doen bedrijven wel aan). Mensbedrijven moeten wel hoofdelijk aansprakelijk risico lopen.

Politieke vertegenwoordiging ontbreekt niet. Kabinetten worden steeds jonger (of ik ouder?). Ik denk dat het ook anti-immigratiepolitiek is om sociale voorzieningen binnen besloten kring te regelen. Je moet denk ik ook kijken naar wat het per saldo oplevert. De natuur is ook compleet opgesoupeerd. Pensioenfondsen zijn aan het korten geslagen omdat jongere generaties lang niet zoveel onbezonnen consumeren als gepland. Weigeren rentes te betalen. Weigeren de natuur verder leeg te plunderen. Weigeren hun dagen achter een Windows-computer te slijten. Het is ook niet meer nodig om ‘hard’ te werken, hooguit achter de bar. Ik bedoel, wat moet er nou nog gebeuren? De oorlogen zijn gevochten, de planeet is voor 99 procent gecultiveerd. Lijdzaamheid is gevaarlijk, maar innovaties bieden vaak schijnoplossingen.

SIMON KNUIJVER (1981)

Belastingontwijking

Hoe komt het toch dat als er over belastingoptimalisatie en -ontwijking wordt geschreven, bijvoorbeeld in het stuk van Victor Broers in De Groene van 9 november, het grote bedrijfsleven het verwijt krijgt dat het gebrek aan ‘maatschappelijke verantwoordelijkheid’ toont? Ik vind dat een wat vaag begrip.

Waarom geen concrete zaken aangegeven, zoals bijvoorbeeld het onderwijs? De grote bedrijven hebben veel beroepsopgeleiden en academici nodig en die krijgen ze gratis geleverd, met nul komma nop opleidingskosten. En wie heeft die opleidingen van vele jaren dan wel betaald? De ‘gewone’ man/vrouw via hun loonbelasting, btw et cetera.

Ook de fiscalist die voor de ‘belastingoptimalisatie’ moet zorgen heeft eerst een graad gehaald en daarna de kneepjes van het vak geleerd bij de Belastingdienst. Het is niet meer dan redelijk dat de grootbedrijven meebetalen aan de opleidingskosten van hun personeel.

En wat te denken over een goed functionerende overheid, weinig corruptie, een betrouwbare politie, internationale verbindingen, veiligheid en alle andere elementen die voor een prima vestigingsklimaat zorgen – ook hieraan moet het bedrijfsleven meebetalen. Dat moeten we hen aantonen.

De ceo van Starbucks werd gevraagd: waarom ontwijkt u de belastingen in uw land en sluist u de winst door naar de belastingparadijzen? Antwoord: Omdat het kan.

BERT VAN DIJK, Schiedam