Sport

Potentaat Scheringa

Voorzitter, sponsor en vooral eigenaar Dirk Scheringa van AZ had zijn voormalige technisch directeur Martin van Geel vorige week per brief een stadionverbod opgelegd van vijf jaar, een brief waarin hij zijn voormalige werkgever zodanig heeft gecriminaliseerd dat het voor Van Geel inmiddels gevaarlijk is geworden om naar AZ te gaan. Stadionverboden zijn er voor hooligans. Met zijn fatwa verklaarde Scheringa Van Geel tot hooligan. Gelukkig is de voorzitter na het uitvaardigen van het stadionverbod niet gesteund door zijn trainer Louis van Gaal. Louis kroop niet angstvallig in de krediet-reet van zijn voorzitter.

Ik ben ervan overtuigd dat Van Gaal zijn baas tot de orde heeft geroepen en hem heeft duidelijk gemaakt dat hij zich met zijn uitgevaardigde stadionverbod nog belachelijker maakte dan hij van nature al is. Dat siert hem. Twee dagen na het uitroepen van de fatwa werd deze al weer ingetrokken, met dank aan Van Gaal, aan de eensgezinde afkeuring van de clubs en aan de houding van de directeur betaald voetbal Henk Kesler. Hoe heeft het zo ver kunnen komen? Heel simpel. De zo lief ogende en volgens velen warm overkomende Scheringa is in diepste wezen een niets ontziende zakenman die absolute ondergeschiktheid eist van zijn werknemers. Eerder besloot hij na een serie nederlagen in rechtszaken tegen zijn toenmalige doelman Oscar Moens niet te stoppen tot hij de carrière van deze keeper had vernietigd.

Die karaktertrek probeert hij nu al bijna een jaar bot te vieren op Martin van Geel, alleen omdat Van Geel de provincieclub AZ verruilde voor de top, die Ajax nu eenmaal is. Hij is bij tegenslagen rancuneus en wraakzuchtig. Hoe komt de grote, geliefde roerganger dan aan het imago van de leuke, altijd vrolijke zakenman? Dat imago dankt hij aan het grootste deel van de Nederlandse sportpers, dat al kwijlt bij alleen al de gedachte aan Dirk, die geitenwollen sokken draagt en van kunst houdt. De bankmagnaat bezit namelijk een museum. Dat hij met op het oog goedkope leningen veel mensen tot onverantwoorde financiële risico’s verleidt, wordt gemakshalve vergeten.

Hij is vorige week met zijn stadionverbod publiekelijk door de mand gevallen. Is nu eindelijk duidelijk dat zijn imago niet overeenkomt met de werkelijkheid? Zijn imago is fake; het treurige is dat het journaille hem niet doorprikt of durft door te prikken. Als je dreigt te prikken, weigert hij nog langer te adverteren. Dat dreigement schijnt bij bladen als Voetbal International het beleid tegenover deze potentaat te bepalen. Misschien zijn ook de fans nu eindelijk wakker.