Praktische problemen

De Tweede Kamer is in vele opzichten ook een gewoon bedrijf. Dat bedrijf moet vanaf de dag na de verkiezingen zorgen dat alle fracties en alle Kamerleden gehuisvest worden. Door de grote schommelingen en de nieuwkomers is dat een praktisch probleem dat niet snel is opgelost.
Waar moet Wilders’ Partij voor de Vrijheid met zijn negenman grote fractie zijn domicilie krijgen in het Kamergebouw? Kan de SP met zijn 17 zetels winst wel in het gangetje in het oude gebouw blijven zitten zoals het graag wil? Hoe zal de PvdA reageren als het van het voormalige ministerie van Koloniën aan het Plein één hele verdieping moet afstaan? En zou de VVD het pikken als het uit de majestueuze kamers rondom de oude vergaderzaal wordt verdreven?

Met enig angst en beven zien de verantwoordelijken voor deze majeure verhuizingen de komende weken tegemoet. Ze zijn bang voor opgewonde Kamerleden die met de camera in hun kielzog de kiezers laten zien hoe slecht ze gehuisvest zijn. Het zou niet de eerste keer zijn dat dit gebeurt: het gedrag van Jim Janssen van Raaij van de LPF na de verkiezingen van 2002 ligt nog vers in het geheugen. Het wekt medeleven op bij de kiezer op. Daarom wordt vooral gelet op Wilders. Er zal veel aan gedaan worden hem niet de kans te geven de underdog te spelen, de man die door de rest van ‘Den Haag’ wordt buiten gesloten, niet alleen van regeringsdeelname maar ook als het gaat om fatsoenlijke kamers.

Volgende week donderdag worden de de nieuwe Tweede-Kamerleden geïnstalleerd. Maar alle kamers, bureaus, computers, emailadressen, mobiele telefoons met bijbehorende Kamernummers, kasten, noem maar op, dat zal pas na het Kerstreces écht geregeld zijn.