Prediken of politiek bedrijven

Rabat - Een paar jaar geleden bezocht ik met een Nederlandse collega een woordvoerder van de in Marokko verboden maar nog behoorlijk populaire islamistenbeweging Al Adl wal Ihsane, ‘Rechtvaardigheid en Liefdadigheid’. Deze woordvoerder verzekerde ons dat Al Adl louter goede bedoelingen had. Toen we weer buiten stonden zei mijn collega: 'Dit zijn heel enge mensen.’
De recente ontvoering van een advocaat te Fès, door leden van Ad Adl, lijkt hem gelijk te geven. Na tien jaar lidmaatschap had de advocaat blijkbaar genoeg van de baarden van Al Adl en stapte eruit. Zoals in wel meer sektes werd hem dat niet in dank afgenomen. Men maakte een afspraak met de man om te weten te komen wat zijn motieven waren, vervoerde - of ontvoerde - hem naar een afgelegen locatie waar een zevental plaatselijke leidinggevenden van Al Adl hem opwachtte en een pak slaag toediende. 'Heeft niemand je ooit verteld dat men Ad Adl niet de rug toekeert? Wie denk je wel dat je bent?’
De advocaat diende een aanklacht in en het zevental is inmiddels opgepakt en verhoord. Bij Ad Adl ontkent men ontvoering en pak slaag, het enige wat men kwijt wil - per communiqué - is dat het hier een spion van de geheime dienst betreft. Men beschuldigt de staat ervan de beweging een slechte naam te willen bezorgen. Verder hult men zich in stilzwijgen.
Ad Adl wordt aangevoerd door de ruim tachtigjarige Abdessalam Yassine, die de laatste paar jaar kwakkelt met zijn gezondheid. De oude sjeik beweerde in 2005 nog dat het Marokkaanse regime voor eind 2006 door een qawma, een spontane opstand of revolutie, omvergeworpen zou worden. Dat dan zou het pad effenen voor de vestiging van een ware theocratie in het Cherifijnse koninkrijk, een staat waar de sharia wet is, ongetwijfeld met de oude sjeik aan het hoofd. 2006 echter verstreek, en de jaren daarop ook, en op de qawma wordt nog altijd gewacht. Wat de sjeik wel met zijn voorspelling heeft bereikt, is dat het regime de Adl'ers nu nog scherper in de gaten houdt.
Terwijl eenvoudige sekteleden aan de basis zich onledig houden, braaf, met het in groepsverband bestuderen van de teksten van de visionaire sjeik, vechten in de hogere regionen zijn potentiële opvolgers een machtsstrijd uit, zoals dat gaat. De inzet: blijft men louter prediken, of gaat men - al dan niet met gebruikmaking van geweld - politiek bedrijven? Het is interessant te weten wat de uitkomst zal zijn. Maar dat zal pas duidelijk worden nadat de oude leider is gestorven.