Groen

PVV?

Aan de rand van het veld achter de woonboerderij van mijn broertje stond ineens een bord: hier geen camping! Dat was er ’s nachts neergezet door de buurman en diens broer, allebei zeer goede bekenden van mijn broertje. Kamperen-bij-de-boer, zoiets lijkt mijn broertje leuk en gezellig, daar heeft hij het wel eens over. Het was een grapje, dat bord, maar dan wel op z’n Westfries: via een potje lachen, gieren, brullen elkaar even zeggen waar het op staat. Een kilometer verderop een aantal andere borden en spandoeken, waarbij van een grapje helemaal geen sprake was: rust! hier geen dorp! of elke dag touringcars! Dat zit zo: er is daar – aan de volkomen uitgestorven rand van de Wieringermeer – een voormalige landbouwschool en het gebouw raakt maar niet verkocht. Nu is het plan een paar honderd Polen in het gebouw te huisvesten, die dan elders in de Wieringermeer aan het werk gaan. Er is in de buurt van dat gebouw één huis. De meeste spandoeken en borden stonden in de tuin van dat ene huis.
Is dat nou de reden dat er op het platteland een tamelijk grote PVV-aanhang is? Ik begreep die aanhang nooit zo, dacht naïef: op het platteland zitten toch nauwelijks ‘buitenlanders’ of ‘asielzoekers’, waar zijn die mensen zo bang voor? Is het simpelweg de angst voor verandering? We willen de boel hier graag houden zoals de boel hier al jarenlang is?
Ik zou net als mijn broertje denken: leuk en gezellig, zo’n campinkje. Een beetje reuring. Wat is nou het verschil tussen een paar koeien of paarden op die plek of een vijftal caravans of tenten? Kampeerders zijn geen voetbalsupporters. Ook over die Polen denk ik: leuk en gezellig; leven en drukte in een gebouw dat al jaren doods en koud is, bovendien omgeven wordt door een dikke windsingel met hoge bomen. In die buurt is de term ‘zigeuners’ nog zeer gangbaar, mogelijk worden Polen gezien als ‘zigeuners’, die met hun officiële werk als dekmantel voornamelijk toch rovend en verkrachtend de buurt onveilig gaan maken, net als die kampeerders op het veld van mijn broertje…