Commentaar: Rechts extremisme

Radicaal tegen rechts

Het is inderdaad onduldbaar dat je je als zwarte niet in Rostock of Leipzig op straat kunt begeven zonder het risico te lopen door de opgroeiende jeugd in elkaar te worden geslagen. Even onduldbaar is de mantel der liefde waarmee deze terreuracties van zuid tot noord, van Beieren tot Mecklenburg-Vorpommeren worden bedekt.

Tot voor kort. De neonazi’s zijn opeens voorpaginanieuws. De cynici onder ons zullen misschien een samenhang zien met Duitslands dringende behoefte aan buitenlandse technici, van wie menigeen een kleurtje zal hebben. Of met het feit dat Duitsland het Wereldkampioenschap voetballen 2006 is gegund, een evenement waarbij moord en doodslag zich bij voorkeur tussen de krijtlijnen dienen af te spelen. Laten wij de Duitse overheden echter het maximum aan krediet gunnen. Zij constateren — wat laat — een extreme verharding van het straatgeweld, nota bene met gebruikmaking van de symbolen die Europa, en Duitsland niet in de laatste plaats, een halve eeuw geleden in het ongeluk hebben gestort, en zij willen dat hiertegen actie wordt ondernomen.

Maar hoe? Op dit vertoon van radicalisme, aldus menige politicus en politiek commentator, past een radicaal antwoord. Bijvoorbeeld een verbod van de Nationaldemokratische Partei Deutschlands, de beweging die al tientallen jaren lang tegen volksvreemde elementen ageert. Of ontslag op staande voet voor elke werknemer die blijkt met neonazistische stromingen te sympathiseren.

Allemaal slechte ideeën. Ver boden partijen gaan ondergronds. Dat neonazi’s niet voor de klas thuishoren moge duidelijk zijn, maar neonazistische machinebankwerkers zullen na een beroepsverbod alleen maar hechter in het rechts-radicale milieu verankeren. Het is allemaal voer voor de romantici onder de kaalgeschorenen, die het prachtig zullen vinden door de gehate overheid de illegaliteit in te worden gedreven.

Dat moet dus niet gebeuren. Het is ook onnodig. Duitsland heeft geen behoefte aan nieuwe wetten. De oude wetten zijn, mits toegepast, effectief genoeg. Er rust in Duitsland een strikt verbod op nationaal-socialistische symbolen als runen en swastika’s. Niemand weerhoudt justitie ervan de dragers hiervan in de kraag te grijpen en in de cel te stoppen. Voor een neonazistische demonstratie dient toestemming te worden gevraagd. Die toestemming moet dus consequent worden geweigerd, wat eveneens geldt voor de concerten van de neonazistische rockbands die de laatste tijd als giftige paddestoelen de grond uit schieten.

Samenvattend: er is in Duitsland onmiskenbaar sprake van een escalerende, hemeltergende, niet te tolereren vorm van straatschuimerij. Daartegen is de Duitse overheid uitstekend gewapend. Niemand zit te wachten op vernuftige verbodsjuristerij, uit te vechten tot voor het Hooggerechtshof in Karlsruhe, iets wat sowieso jaren gaat duren. De wet en de wapenstok, het water en het brood, mits consequent gehanteerd, lijken voorlopig effectief genoeg.