Popmuziek: Fresku

Rapper met lintworm

‘Geluk zit ’m in het blij zijn met wat je hebt. O ja? Maar wat als ik aids heb?’

Welkom in de wereld van Fresku, de artiestennaam van mid-twintiger Roy Reymound uit Eindhoven.

Twee jaar geleden debuteerde hij, en zijn debuut was zelfs naar de hoge normen van de bruisende Nederlandse hiphopscene opvallend sterk. Zonder over te hellen naar zelfmedelijden klonk hier iemand die er duidelijk weinig behoefte aan had zich te verstoppen achter een muur van branie. Zijn debuutalbum werd goed opgepikt, en de ex-medewerker van een riemenfabriek was opeens een Nederhop-ster. Naast, zoals hij laatst in een interview opsomde, ‘vader, moslim, man, kunstenaar, Nederlander en Antilliaan’.

Maskerade, zijn nieuwe album, klinkt minder rauw dan zijn debuut. Hoorbaar meer tijd, meer ervaring. Gebleven is uiteraard de Brabantse tongval. Ook Fresku speelt een paar keer met de lompe humor die aan Brabant kleeft en zijn vervolmaking vond in de twee _New Kids-_films. Cabaretier Theo Maassen duikt zelfs even op, om Fresku te waarschuwen dat er in Eindhoven maar plaats in voor één echte ster.

Gebleven ook is de fraaie combinatie van openlijke vertwijfeling over zijn leven en zijn neiging zware onderwerpen met de nodige (zelf)spot tegemoet te treden. Zelfs zijn eigen, wat mollige lijf spaart hij niet: daar gaat het nummer Lintworm over.

In Keuzes legt hij in alle ernst uit dat hij, hoe groot zijn liefde voor muziek ook is, vooral een goede vader wil zijn, dus zijn meeste tijd wil steken in het opvoeden van zijn dochtertje – want dat is de rapper op zijn tweede album met veel nadruk: váder.

Een track later maakt hij zichzelf belachelijk door het album zogenaamd af te sluiten met het eerste nummer van een nieuwe, door hem ontdekte rapper, die hij nu zal gaan coachen. Waarop een vermakelijke pastiche volgt op een jonge rapper die, niet gehinderd door al te veel talent, probeert zijn Amerikaanse voorbeelden zo stoer mogelijk te imiteren.

En zo buitelt Fresku in 21 nummers en aanzetten, in sterke en soms minder sterke metaforen, ondersteund door een aantal goed­geplaatste gasten (precies op het juiste moment zet hij de glijdende stijl van collega-rapper Brace in, evenals een boze voicemail van Ali B, die hem gedweep met zijn ellende verwijt), door zijn werkzame leven, de relatie met zijn ex, zijn plaats in de muziekindustrie, de verhouding tussen kunst en commercie. Niet dát hij persoonlijk durft te zijn maakt zijn Maskerade zo sterk – dan had Fresku net zo goed zijn dagboeken op een beat kunnen zetten. Waar het om gaat is, naast de selectie, de vormgeving: de sensatie van het luisteren naar een groot talent dat zoekt naar nieuwe vormen om uit te drukken en uit te dragen wat hem op het hart ligt.

Ergens op zijn album verwijst Fresku naar Jay-Z, de grootste levende rapper van de laatste jaren. Fresku heeft goed geluisterd naar wat die tien jaar geleden beschreef en bezong als een van de grootse lessen die hij zelf weer van zijn helden had geleerd: ‘Remind yourself. Nobody built like you, you design yourself.’

Fresku, Lintworm, label: Topnotch