Recht voor willem oltmans

Al sinds 1991 voert journalist Willem Oltmans een niet-aflatende juridische strijd tegen de Nederlandse staat. Oltmans wil dat erkend wordt dat hij al sinds de kwestie-Nieuw-Guinea wordt tegengewerkt door de overheid en eist daarvoor excuses en een schadeloosstelling. In deze open brief roepen prominenten uit de mediawereld en de politiek de huidige regring op haar verantwoordelijkheid te nemen. ..LE Sinds 1991 - toen de Staat een aantal bewijzen vrijgaf - heeft de journalist Willem Oltmans de Staat verzocht een voor beide partijen aanvaardbare regeling te treffen. Zijn vakbond, de NVJ, en hij wilden de zaak toen regelen, maar de Staat, om redenen die wij niet kunnen begrijpen, niet. Oltmans begon een procedure. Sindsdien zijn twee pogingen om de kwestie op een fatsoenlijke wijze te regelen gestrand.

Daarom doen ondergetekenden nu een beroep op premier Kok en minister Van Mierlo om met de journalist Willem Oltmans een faire regeling te treffen, zodat de inmiddels zeven jaar lopende precedure kan worden be‰indigd.
Oltmans is bijna 73 jaar, woont op ÇÇn kamer en ontvangt bijstand in plaats van AOW. Wij achten het genoegzaam bekend dat Oltmans sinds de kwestie Nieuw-Guinea - waarvan hij de uitkomst juist voorspelde, te weten dat Nieuw-Guinea aan Indonesi‰ werd overgedragen - als journalist is zwart gemaakt door Nederlandse overheidsdiensten, onder verantwoordelijkheid van Nederlandse bewindslieden.
In Nederland kwam hij niet meer aan het werk. Hij week uit naar de Verenigde Staten, maar zelfs daar trachtte de Nederlandse overheid hem uit te sluiten van opdrachtgevers.
Hoewel het departement van Buitenlandse Zaken onder verantwoordelijkheid van minister Luns had medegedeeld aan de toenmalige vakbond van journalisten dat Oltmans zou worden behandeld als elke andere journalist, werd die mededeling door het departement onder verantwoordeliljkheid van minster Luns met een geheime instructie weer teruggenomen. Die instructie is nooit ingetrokken. Oltmans kwam daar pas in 1991 achter.
De NVJ heeft reeds in 1991 een berekening van de schade gemaakt.
De rechter oordeelde in 1997 de houding van het departement van Buitenlandse Zaken onder verantwoordelijkheid van minister Luns ‘een vorm van bedrog’.
In de rechtsstaat Nederland dient de Staat zich aan het recht te houden. Wij zijn van mening dat deze regering haar verantwoordelijkheid moet nemen, die anderen hebben verwaarloosd.
Martin van Amerongen, Milo Anstadt, Tom Struick van Bemmelen, Igor Cornelissen, prof.dr. A. van Dantzig, drs. Tage Domela Nieuwenhuis, prof.dr. H.W. von der Dunk, drs. T. Gogelberg, dr. Jan Foudraine, prof.dr. Jaap van Ginneken, prof.mr. J.F. Glastra van Loon, Theo van Gogh, Jan Haasbroek, Wim Hazeu, prof.mr. B.B. Hering, Klaas Jan Hindriks, Jaap Jansen, Wouter Kok, dr. M. Kranenburg, ir. E. Kunst, Pieter Lakeman, Dennis Livson, Jan Marijnissen, Jan Mets, Karel Oltmans, mr. Hans Pos, Paul de Ridder, Felix Rottenberg, prof.mr. Gerard Schuijt, Johan Struwe, Almar Tjepkema, Kees Thomassen, prof.dr. Hylke Tromp, jhr. drs. A.A.A. Twiss Quarles van Ufford, Ad Leer in ’t Veld, Wim Verkade, Julius Vischjager, C.R. Van den Wall Baker, drs. Aart van der Want, mr. H.C.S. Warendorf, prof.dr. Leon Wecke, prof.dr. W.F. Wertheim, RenÇ Zwaap