Bijlmergekte voor de Raad voor de Journalistiek

Rectificatie

Op 22 oktober 1999 heeft de Raad voor de Journalistiek zich gebogen over de klacht die Hans de Jonge, medewerker van de stichting Visie, heeft ingediend tegen de Groene-redacteuren Peter Vermaas en Joris van Casteren.

Het betrof een op 28 april 1999 in De Groene gepubliceerd artikel onder de kop ‘Bijlmergekte ontmaskerd’. Daarin stond de navolgende passage: ‘De stichting Visie van Hans de Jonge greep de Laka-ontdekking aan om op eigen houtje een faeces-onderzoek te verrichten. De resultaten toonden ook toen al aan dat er geen sprake was van grote concentraties uranium. De Jonge nam hier geen genoegen mee en slikte een magnesiumpil om het eindresultaat te beïnvloeden.’


De klager, De Jonge, heeft ter zitting betoogd dat het slikken van de magnesiumpil niet beoogde het onderzoek te manipuleren, maar dat hij de betreffende pil heeft geslikt om te onderzoeken of met magnesium uranium aan het lichaam kan worden onttrokken.


De betrokkenen, Vermaas en Van Casteren, verklaarden dat de klager onmiddellijk in de gelegenheid is gesteld zich per ingezonden stuk te verweren en dat het onderhavige experiment pas ter zitting geheel duidelijk is geworden. Niettemin erkenden zij dat de berichtgeving over deze zaak ‘wellicht niet geheel passend is geweest’.


De Raad voor de Journalistiek, tenslotte, stelde vast dat de klager, met zijn ‘nogal buitenissige experiment’ verwarring over de precieze bedoelingen hiervan enigszins in de hand heeft gewerkt. ‘Dat neemt niet weg dat de gewraakte passage ten onrechte het ernstige verwijt inhoudt van (een poging tot) manipulatie van de resultaten van het eigenlijke, op slachtoffers van de Bijlmerramp betrekking hebbende, onderzoek. Voor dat verwijt bestond geen grond.’ Vandaar dat de Raad de klacht van De Jonge gegrond verklaarde.