Groen

Reddingsactie

Ik zag op de BBC, in het programma Countryfile, een reportage over de rode eekhoorn. Die is inheems in Engeland. Twee dames gingen het bos in om de voederkooien bij te vullen met voedzame beukennoten. Kijk, zei de mevrouw die erover ging, de ingang van het kooitje is precies groot genoeg om de rode eekhoorn door te laten. Aha, dat is slim, zei de reporter, want dan kunnen andere dieren er dus niet in? Inderdaad, zei de mevrouw, het gat is niet groot genoeg voor de grijze eekhoorn. Dat maakt me opstandig, ondanks mijn anglofilie. Ze hebben zelf in de negentiende en twintigste eeuw meermalen de grijze eekhoorn ingevoerd. De grijze is groter en sterker en, veel belangrijker, past zich makkelijk aan, zeker ook aan mensen, en waar mensen zijn is altijd wel iets te vreten. Als ik dan zo’n (best wel mollige, weldoorvoede) vrouw voedsel in een kooitje in een bos zie stoppen waarvan alleen de rode eekhoorns kunnen profiteren, sta ik al bijna aan de kant van de grijze exemplaren.
Die willekeur in liefde voor dieren, het beschermen van de ene soort en het verwaarlozen van een andere, verbaast me vaak erg. Kunnen die grijze dieren er iets aan doen dat onnadenkende Britten ze anderhalve eeuw geleden meenamen uit de Verenigde Staten? Natuurlijk niet. Toch worden er in bossen kooitjes opgehangen die door hun gaatje zeggen: eigen volk eerst. Breekt het hart van de rode eekhoornactiviste niet als ze een grijze eekhoorn vruchteloos zo’n kooitje binnen ziet proberen te dringen, hongerig als hij zal zijn in de winter? Denkt ze niet: wie ben ik eigenlijk, dat ik zo’n morele keuze durf te maken over redeloze wezens? Zal ze zich wel eens afvragen welk dier duizenden jaren geleden mogelijk uitgestorven is door de komst van de rode eekhoorn? En zou ze dat dan willen herintroduceren? Als ik een rood eekhoornwijfje was, zou ik die goedbedoelende activiste links laten liggen en het eens flink op een paren zetten met zo’n robuust grijs eekhoornmannetje. Dat lijkt mij een betere zet dan het veld ruimen of gratis verstrekte beukennootjes eten.