POPMUZIEK

Reggaematic Nirvana

Little Roy

Met de uitgebreide aandacht rond de jubileumedities van Pearl Jams Ten en Nevermind van Nirvana is het vast weinig mensen ontgaan dat de grungerage uit Seattle twintig jaar geleden korte tijd veel stof deed opwaaien. Eddie Vedder vergeleek zijn weerstand met de status als wereldster, die zowel hij als Cobain in korte tijd verwierf, eens met een ‘gevecht op leven en dood in een donkere steeg’. Vedder en Pearl Jam worstelden lang, kwamen uiteindelijk boven (Cobain, zoals we weten, niet) en bestaan nog steeds, als doorgewinterde rockgroep die gitaarmuziek maakt voor wat oudere mannen.
Het opvallendste eerbetoon dit jaar en eigenlijk een stuk interessanter dan die opgepoetste heruitgave van Nirvana’s klassieker komt uit Jamaicaanse hoek. Reggaeveteraan Little Roy bewerkt met producer Prince Fatty en de Mutant HiFi tien nummers van de band en maakt er meer van dan een geintje. Het zijn verre van melige, maar juist erg serieuze herinterpretaties die je een goed humeur bezorgen, voor een groot deel omdat de nummers zo goed zijn gearrangeerd en uitgevoerd. Bijna de helft komt van Nevermind (slim het te archetypische Smells Like Teen Spirit vermijdend) en de rest verspreid van het later uitgebrachte studiowerk. Al gelijk is het verrassend om te horen hoe trompet en energiek ritme in plaats van dik geplamuurd gitaarwerk een nieuwe, transparante invulling geven aan Dive. Cobains karakteristieke gegromschreeuw weet Little Roy ook goed te vervangen met zijn eigen uithalen. Knap is hoe de melancholie van Come as You Are met dub en een zwierig orgeltje overtuigend het karakter van het nummer blijft bepalen.
Eigen speciale favoriet van Little Roy is Heart-Shaped Box, dat bij de optredens de meeste reacties bij zijn publiek oproept. Dit is ook het nummer dat met minder agressie en een Wailers-achtig achtergrondkoortje een even opstandige, maar positieve sfeer krijgt. Van debuutplaat Bleach komt alleen About a Girl aan bod. De minst hoekige song uit de selectie en misschien daarom ook een wat slappe versie als eindresultaat. De andere rustige song is Polly, maar die blijft interessant, al is het maar hoe je nu de ontspannen melodie en zang in contrast hoort met teksten als 'Got some rope/ Have been told/ I promise you/ Have been true/ Let me take a ride/ Hurt yourself’. Een wat vreemde combinatie, maar wel een die werkt. Als je dan weer de feestelijke afsluiter Lithium hoort op Battle for Seattle, lijkt die juist misschien wel meer reggae- dan rock-DNA te bezitten.
In een videoboodschap aan de Nirvana-fans zegt Little Roy dat deze plaat is gemaakt met 'enough respect and enough love’. Dat is duidelijk terug te horen. 'We do it so you can enjoy it and once again be dancing to Kurt’s songs’, legt hij zijn doelstelling uit. 'Here we are now, entertain us’, denk je er dan achteraan.

Little Roy, Battle for Seattle, label: Ark Recordings