Op het drassige terrein van het sportvliegveld in Druskininkai in het uiterste zuiden van Litouwen vormen twee activiteiten een surrealistisch contrast met elkaar. Een stroom auto’s en campers rijdt een deel van het domein op waar een hondenshow plaatsvindt. Aangelijnde honden en hun eigenaren lopen al strak in de pas. Wie de bocht om rijdt, stuit op een heel ander tafereel: recentelijk uit het vlakbij gelegen Belarus gearriveerde migranten die in een kamp worden vastgehouden achter een donkergroen hek. Met, druilregen of niet, wasgoed erover.

De toezichthouder van de Litouwse grensbewaking heeft geen behoefte aan onverwacht journalistenbezoek. Niettemin, als de man in zijn provisorische kantoortje is verdwenen, is het mogelijk kort een paar woorden te wisselen met een geïnterneerde, vermoeid ogende Irakees. Hij probeerde drie weken eerder de grens over te glippen, na daar te zijn afgezet met een busje.

Voor de Litouwers is dit het zoveelste bewijs dat de Belarussische potentaat Loekasjenko de migranten, die van Bagdad naar Minsk zijn gevlogen en als ‘bonus’ een Belarussisch visum krijgen, gebruikt als wapen in een hybride oorlogsvoering tegen hun land. Een wraakoefening voor Litouwens pleidooien voor stevige sancties tegen Loekasjenko’s regime dat in mei een passagiersvliegtuig met eindbestemming Vilnius dwong te landen in Minsk om zo een criticaster van ‘de laatste dictatuur van Europa’ van boord te kunnen plukken. Prikkeldraad met scheermessen, een gulle gift van Estland, moet de ‘klanten’ van reisbureau Loekasjenko nu afschrikken. Volgens het journaal van de Litouwse zender lnk dolen er aan de Belarussische zijde van de grens steeds meer migranten rond die geen kant op kunnen.

Virginija, een verkoopster van keramiek op de markt van Druskininkai, heeft gemengde gevoelens over de aanwezigheid van de migranten: ‘Ik heb beslist met ze te doen, maar we moeten ook aan de aantrekkelijkheid van onze stad denken.’ Het mondaine en lommerrijke Druskininkai, een geliefd kuuroord vol spahotels en vakantiehuizen, wil namelijk graag verder waar het voor de coronapandemie was gebleven. Bovendien jagen de migranten het stadsbestuur op kosten. Burgemeester Malinauskas klaagde vorige maand dat de vergoeding die zijn gemeente ontvangt voor de onverhoedse uitgaven, in het bijzonder die voor voedsel, veel te karig is.

De oranje neogotische kerk van het kuuroord herbergt volgens de overlevering overblijfselen van Sint-Valentijn. De beschermheilige van de geliefden. Het heeft iets wrangs.

Het aantal in 2021 getelde doden en vermisten op de Middellandse Zee volgens het Missing Migrants Project (IOM): 1195