Interview

Remi Poppe: ik had het wel gezien

AMSTERDAM - Even pauseert Jan Marijnissen tijdens zijn overwinningswoord. Hij kijkt om zich heen. “Waar is Remi?”, vraagt hij.

Hij zoekt Remi Poppe, die prompt naar voren wordt geduwd. “Hij is klein”, zegt Marijnissen. “Spring eens Remi, dan kunnen de mensen je zien”. Poppe springt. Marijnissen spreekt warme woorden over het socialistische activisme van de jaren zeventig - de term maoïsme komt niet over zijn lippen. Hij bewierokt de entree van de SP in de Tweede Kamer. Twee zetels haalde de partij in 1994. Remi was Jans strijdmakker. Ze omhelzen elkaar. Dan verdwijnt de kleine socialist weer naar de achterste rangen op het podium. Nummer negentien staat hij nu.

Meneer Poppe, dat is me nogal een smak, van twee naar negentien. Wat is er gebeurd?
“In 2002 had ik het wel gezien in de Kamer. Een socialist heeft geen lauweren om op te rusten, dus ik wilde weer de wijken in. Ik zag hoe arrogant de woningcorporaties waren geworden. Ik heb me de laatste jaren hard gemaakt voor verbetering van de situatie in de Van der Pekbuurt in Amsterdam-Noord. Toen de partij me vroeg of ik weer op de landelijke lijst wilde, heb ik gezegd dat ze me maar op een heel lage plaats moesten zetten. Dat werd nummer negentien. Maar je ziet, dat was niet laag genoeg. Geeft niks, nu ga ik er weer tegenaan in de Kamer.”

Vijfentwintig procent van de SP-groei blijkt bij de PvdA vandaan te komen. Wat vindt u ervan dat zelfs Marcel van Dam op u heeft gestemd? “De PvdA is mijn partij niet meer”, zei hij.
“Toen hij staatssecretaris was heeft hij de individuele huursubsidie door de Kamer geloodst. Die wordt nu afgebroken door de PvdA. Ik denk dat het daarmee te maken heeft.”

Zit u te wachten op Van Dam? Uw aanhang hier vindt hem maar een zuurpruim.
“We kunnen elke stem gebruiken in onze strijd tegen de marktwerking. Ook die van degenen die bezig zijn met PvdA-tje pesten.”