POPMUZIEK

Requiem voor een huwelijk

Josh T. Pearson

Wie gedwongen wordt zijn rotsvaste geloof te herzien kan hard vallen. De Texaanse muzikant Josh T. Pearson valt in 2003 zo hard dat hij jarenlang zijn wonden likt in een soort reli-rehab van het orthodox christelijke Trinity Institute in Tehuacana. Reden is een persoonlijke crisis na het dramatische uiteenvallen van zijn beloftevolle rockband Lift to Experience. Het is niet zijn eerste en ook niet zijn laatste verblijf in het spirituele rustcentrum. Jaren daarvoor raakt de domineeszoon Pearson de weg kwijt als hij voor het eerst het gevoel krijgt dat de geest van God uit zijn lichaam is verdwenen. Na een tijd vindt hij die terug tijdens een optreden en sindsdien voelt hij Zijn aanwezigheid als hij gitaar speelt.

Recentelijk heeft muziek hem opnieuw geholpen een trauma te overleven: dat van een kortstondig en pijnlijk stukgelopen huwelijk. Het is het grote thema van Last of the Country Gentlemen, zijn tweede plaat in tien jaar (na Texas Jerusalem Crossroads van zijn voormalige band). Op vaak lang uitgerekte nummers begeleidt Pearson zijn mooie, diepe stem losjes tokkelend op akoestische gitaar, soms aangevuld met wat vioolspel of piano. De zang doet soms denken aan Jeff Buckley; de sfeer heeft bij vlagen iets weg van Will Oldhams oudere werk.

Dit sombere en openhartige solodebuut is eigenlijk geen gewone plaat met liedjes. Het is een requiem voor een huwelijk en tegelijkertijd een intens persoonlijk verslag van verdriet, schuld en boetedoening. Dit maakt luisteren naar Last of the Country Gentlemen soms ongemakkelijk. ‘I’m off to save the world’, zingt hij wel in Thou Art Loosed!, maar het is vooral diep gevoelsleed waar Pearson je in onderdompelt. 'You need a God and not a mortal man’, zingt hij verslagen op Sweetheart, I Ain’t Your Christ. In Honeymoon’s Great! Wish You Were Here biecht hij schuldbewust op: 'I’m in love with another woman who simply is not my wife.’ Net zo hartverscheurend is Sorry with a Song, waarin hij het boetekleed nog steviger aantrekt: 'I know It’s all my fault/ And the bloody marriage to the deep alcohol’. Op Country Dumb beschouwt hij breder: 'We are failures each and every one’. Hier komt God om de hoek kijken, want we zijn 'the kind that always need a saviour’ en in slotlied Drive Her Out vraagt hij: 'Help me get her out of my mind’.

Niet alleen de aanleiding, ook het maken van Last of the Country Gentlemen heeft er bij Josh T. Pearson flink ingehakt. Na de twee dagen opnemen moest hij twee maanden bijkomen en hij kan het niet opbrengen naar de plaat te luisteren. 'Last’ staat in de titel, omdat hij niet weet of hij een inspanning als deze nog een keer kan leveren. Een nieuw bezoek aan Tehuacana lijkt een kwestie van tijd voor iemand die steeds zo tot de bodem gaat. Dat heeft nu wel gezorgd voor een buitengewone plaat die een diepe indruk achterlaat.

Josh T. Pearson, Last of the Country Gentlemen, label: Mute/PIAS