Zazie Beetz en Jonathan Majors in ‘The Harder They Fall’, regie Jeymes Samuel © © 2021 Netflix, Inc.

In Amerika raast een debat over critical race theory, gedachtegoed dat aantoont hoe racisme ingekapseld zit in alle lagen van de maatschappij. Ouders, leraren, journalisten en politici staan lijnrecht tegenover elkaar in discussies rond de vraag of kinderen onderwijs zouden moeten krijgen over bijvoorbeeld de invloed van de slavernij op het huidige leven. In dit klimaat past The Harder They Fall. Behalve dat deze nieuwe Netflix-film een briljante western is, is het werk perfect lesmateriaal. Voorbeeldvraag: leg in vijfhonderd woorden uit waarom er bijna nooit een film was met alléén zwarte cowboys.

Zelf zal ik zakken. Want kún je het verklaren? Ik zou beginnen bij de geschiedenis: ooit was cowboy een jonge, zwarte man, en zei je cowhand als het ging om een jonge, witte man. Maar dat denigrerende boy verdween snel, zodat een cowboy iedereen was die op een boerderij met vee werkte. Toen kaapte de cultuur de cowboy. Hij werd standaard wit in verhalen en films over zijn avonturen in het Amerikaanse Westen van de late negentiende eeuw. Maar nu is er een ‘zwarte western’ – de term alleen al is gênant – die begint met de woorden: ‘These. People. Existed.’

De radicaliteit van The Harder They Fall, geregisseerd door de Engelse muzikant en filmmaker Jeymes Samuel, komt onmerkbaar naar voren in het verhaal. De schitterende acteur Jonathan Majors, die eerder zo’n indruk maakte in de serie Lovecraft Country, is de getraumatiseerde Nat Love, tot wraak (hét western-thema) gedreven nadat de woeste schurk Rufus Buck (Idris Elba) zijn ouders voor zijn ogen had vermoord. Vervolgens, gangvorming. Love verzamelt om zich heen een jonge gunslinger, een sheriff, een genderneutrale vechtjas en Love’s liefje, een vrouw met de prachtige naam Stagecoach Mary (Zazie Beetz). En Rufus. Die heeft een breed assortiment revolverhelden tot z’n beschikking, plus de formidabele Regina King (bekend van Watchmen) die Trouweloze Trudy speelt, een vrouw die je de keel kan doorsnijden terwijl ze een kopje thee drinkt.

De soundtrack, samengesteld door Jeymes en Jay-Z, is wild en geniaal. Veel reggae-invloeden: Koffee met het titelnummer (en je hoort de referentie aan Jimmy Cliff uit de jaren zeventig) en Barrington Levy met Better Than Gold. De Cliff-invloed is belangrijk. Zijn klassieker The Harder They Come komt uit Perry Henzells gelijknamige Jamaicaanse misdaadfilm uit 1972 waarin de grote man zelf de hoofdrol speelt. Als het verhaal begint gaat Cliff naar de bioscoop waar hij Django ziet. Deze klassieke, ultragewelddadige spaghettiwestern keert in The Harder They Fall terug in de gedaante van bendeleden met knalrode kappen op. Zo reflecteert de soundtrack de inhoud. Jay-Z zingt: ‘My guns go bang.’

Als het allemaal dan zo cool en goed gedaan is, waarom hebben we The Harder They Fall niet eerder gezien? De wortels van het kwaad liggen diep. Misschien scoor ik niet meer dan een zesje met mijn antwoord op de voorbeeldvraag. Maar wát ben ik blij. Dat. Deze. Cowboys. Er zijn.

Nu te zien op Netflix