TELEVISIE France 2

RODDEL BIJ HET WASHUIS

In ons vakantiehuis, een Hollandse stulp vlak onder België, is televisie, maar niet, zoals in de meeste aangeboden huizen, per satelliet die ervoor zorgt dat de vakantieganger Sacha, Clairy en Jeroen gewoon bezorgd krijgt. Wij doen het tevreden met drie Franse zenders waardoor we Hilversumse voor Parijse blikvernauwing inruilen en ons globetrotter wanen. David Pujadas, beproefd anchorman van het publieke France 2-journaal, is met zijn ironische grijnsje even angstaanjagend close in beeld als altijd en zijn nieuwe collega is net zo close onnatuurlijk knap, blond en voorzien van akelige lach als hij is uitgepraat. Vervangt hij die verbluffend professionele vrouw voor wie Chirac zich in de hoffelijkste bochten wrong en die ontslag nam of eruit gegooid is? Om wat ook weer? Belangenverstrengeling? Affaire of huwelijk met een politicus? Kouchner?
En zo verwordt een mens, afgesloten van internet, tot de eerste de beste dorpsroddelaar. Meer dan anders drukt mondiaal nieuws ook hier zijn stempel: om Amerikaanse economische sores kan niemand heen, zomin als om Islamabad en Finse schoolschutters. Net als bij ons steggelt het parlement over de Afghanistan-missie, zij het met beduidend meer emoties en lawaai, om dan te besluiten die voort te zetten. Na het journaal is er geen aanbod dat bevalt en dus onderhoud ik de band met het vaderland via de nieuwe reeks One Night Stand op dvd, waarover later. En doe aan bijscholing met West Wing – een van die Amerikaanse series die een recensent zou moeten kennen, maar die ik oversloeg tot Plasterk er als Zomergast verzot op bleek.
Overdag de fiets. In St. Clément staat op een bordje dat het dorp als een van de zeer weinige geen monument voor de gevallenen heeft: twee maal kwamen alle mannen heelhuids thuis. Prompt staat in Coingt, iets verderop, een van de opvallendste monumenten die ik zag: een niet heldhaftige soldaat, als een simpel heiligenbeeld met vers beschilderd, ontzet gezicht. Arme sloeber die ontroert. Dat bordje in St. Clément staat bij een gerestaureerd lavoir, onderdeel van het patrimoine – een door de wasmachine overbodig geworden vrouwelijke plaats van contact, equivalent van het mannencafé dat ook haast overal verdwenen is. Vrouwen en mannen kregen er televisie voor in de plaats. Vooruitgang is een tweesnijdend zwaard.