Roomse roddel

Na de affaire-Bar is er opnieuw een homo-affaire binnen de katholieke kerk. Oorzaak is de RTL4- uitzending van twee weken geleden van ‘vakantieman’ Frits Bom. Het onderwerp van zijn uitzending was een homo- en lesbovakantiekamp. Een eigen reportageteam vloog naar het Beach Boy homobungalowpark op de Canarische eilanden en interviewde de Nederlandse beheerder Ton van Lith. Wie er nu allemaal naar zo'n homokamp kwamen? Niet louter gilnichten en leatherboys, zo onthulde Van Lith trots: er was niet alleen een pastoor onder de gasten te tellen, maar ook een kloosteroverste en een kardinaal uit Belgie.

Dat zou dan kardinaal Suenens of kardinaal Danneels moeten zijn. Danneels, tevens internationaal voorzitter van Pax Christi en net als Suenens huisvriend van de Center-Parcsmiljonairs Piet en Trude Derksen, liet dit jaar in het Portugese bedevaartsoord Fatima weten dat ‘onverdraagzaamheid geen toekomst heeft’ en dat we zullen moeten leren leven in een samenleving waarin 'ieder zijn eigenheid behoudt’.
Een 'roomse reactie’ lijkt niet uitgesloten. Dat zal dan gaan volgens de methode-Bar, die werd gevloerd door een aanhoudende roddelcampagne over zijn persoonlijke voorkeuren, gedirigeerd door Opus Dei en andere oerconservatieve r.k.- machtscentra. Mits de kardinaal hard kan maken dat hij zich uit pure evangelisatiedrang onder de heftig tongzoenende kerels in dit homovakantiepark begeeft, krijgt Frits Boms show alsnog een rooms staartje. (mohamed el-fers)
Vrouwelijke erotiek, het blijkt een koe die nog lang niet is uitgemolken. Nadat de eerste proefnummers in Dordrecht en omgeving uit de kiosken vlogen, verschijnt Stille Momenten, Neerlands 'eerste vrouwelijk-erotisch leesblad’, vanaf volgende week landelijk in, zo vermeldt het persbericht, de 'betere supermarkt’. Het nieuwste initiatief richt zich, aldus Richard Reekers, op huismoeders van boven de vijfendertig die iets enerverenders willen lezen dan Mijn Geheim en voor wie de zinneprikkelende verhalen in de Cosmopolitan een tikkeltje te wild zijn.
Op het eerste gezicht springen echter vooral de overeenkomsten met Mijn Geheim in het oog: het omslag van Stille Momenten toont een wat ongelukkig voor zich uit starende brunette - 'Wij willen op de voorpagina vooral een emotionele lading weergeven’ -, de geschiedenissen worden nadrukkelijk als 'waar gebeurd’ gepresenteerd en de lezeressen worden met klem uitgenodigd hun eigen belevenissen in te zenden. Belangrijke taak voor de redactie is dan ook, naast het schrijven van verhalen, het 'natrekken van gegevens’.
Uit onderzoek blijkt telkens weer, zo licht Reekers - zelf tekstschrijver voor hardere herenbladen - toe, dat mannen na een inleiding van twee, drie regels reeds toe zijn aan 'het gebeuren op zich’, terwijl vrouwen vooral 'een stukje herkenbaarheid’ zoeken. Met andere woorden: vrouwen willen een aannemelijk verhaal.
Welnu, na het bestuderen van de herkenbaarheid in de ter redactie bezorgde aflevering van Stille Momenten dringt zich een conclusie op: erotiek is voor de beoogde 35+-vrouw allerminst een heuglijk gebeuren. In het ene verhaal wordt een vrouw door haar man geterroriseerd en mishandeld en bloeit alleen hun sadomasochistische seksleven. In het andere worden de gruwelijke belevenissen van een Russische prostituee uit de doeken gedaan.
Is dit nu vrouwelijke erotiek? 'Daar heeft u me inderdaad’, stottert Reeker aan de telefoon. 'Maar als vrouwen niet bewust met seksualiteit omgaan, is het dan niet altijd ellende en sores?’
Tja. Van een blad dat als motto 'Ken jezelf, weet jezelf, voel jezelf’ draagt, zou je toch anders verwachten. Misschien moet dat motto als ideaal worden gezien, want 'de insteker’ van de verhalen is, legt Reeker uit: 'Nu is het genoeg.’ Uiteindelijk leggen de geplaagde heldinnen zich niet bij hun lot neer. Maar of dat nu een opsteker is voor de verveelde huismoeder? De geterroriseerde vrouw brengt aan het slot van het verhaal haar sadistische man luchthartig om. Haar laatste gedachten: 'Het plannetje was voltooid.’ (xandra schutte)