Rosa Luxemburg trouwt met Napoleon

Berlijn – Op de mooiste foto van het paar, van een paar jaar terug, is Oskar Lafontaine verkleed als Napoleon.

Als bloemenfee uitgedost vlijt Sahra Wagenknecht zich tegen zijn schouder. Zeldzaam: haar haar hangt los en is niet zoals altijd opgestoken in de strenge knot die haar op Rosa Luxemburg doet lijken, de grondlegger van het Duitse communisme.

Zojuist is bekend geworden dat Oskar Lafontaine (71) en Sahra Wagenknecht (45) kort voor Kerstmis in het geheim zijn getrouwd. Het was al bekend dat de beide woordvoerders van de linkervleugel van de Linkspartij reeds enkele jaren een stel waren. Maar dat ze hun liaison burgerlijk lieten bevestigen, was toch wel nieuws.

In het paar komen twee bijzondere politieke geschiedenissen bijeen. Lafontaine was ooit de coming man van de spd, werd zelfs voorzitter, maar kreeg te maken met Gerhard Schröder. De twee mannetjesputters zaten elkaar flink in de weg. Toen Schröder bondskanselier werd, moest Lafontaine genoegen nemen met het ministerie van Financiën, wat hij nog geen vijf maanden volhield. Hij nam afscheid van de politiek om even later weer op te duiken als voorman van de Linkspartij. Daar kreeg hij te maken met Gregor Gysi. De twee mannetjesputters zaten elkaar flink in de weg. Gysi trok aan het langste eind en Lafontaine nam opnieuw afscheid van de politiek. Gysi’s leiderschap werd nu alleen nog betwist door een vrouwtjesputter.

Sahra Wagenknecht groeide op in de ddr en ontwikkelde zich na de val van de Muur tot radicale marxiste. Ze werd de frontvrouw van het ‘communistische platform’, een linkse studieclub binnen de Linkspartij. Ze schopte het tot vice-voorzitter van Gysi’s fractie in de Bondsdag, maar die heeft haar inmiddels een bankje naar achteren geplaatst. Hoe zou het er in huize Lafontaine-Wagenknecht aan toegaan? Bij het ontbijt de europolitiek? Bij de lunch de linkse strategie? Bij het avondeten de geopolitiek? Daarna wacht de auto om hen naar de tv-studio te rijden. Lafontaine en Wagenknecht horen tot de meest gevraagde talkshowgasten.

Hun retorische gaven zijn onbetwist. Lafontaine scherp en arrogant als Napoleon, Wagenknecht verbeten en streng als Luxemburg. Beiden slagen er moeiteloos in om bij het talkshowpubliek de handen op elkaar te krijgen. Ze balanceren vaak op de rand van het linkse populisme. Maar wel op z’n Duits, dus op onmiskenbaar hoog intellectueel niveau.