Media

Rotboek

Op dezelfde dag dat er weer eens een rel over de al dan niet openbaarheid van Mein Kampf in het nieuws kwam, ergens vorige week, vertelde mijn jongste dochter aan tafel iets werkelijk zorgwekkends: dat een vriendin van haar ‘uitvoerig onderzoek’ had gedaan naar de invloed van de Illuminati op de moderne popmuziek en dat het geen twijfel lijdt dat die sekte diep doorgedrongen is in de ziel van de moderne cultuur.

Ter illustratie pakte ze mijn laptop en toonde beelden van Lady Gaga, Beyoncé, Eminem en tientallen andere sterren die zogenaamd Illuminati-signalen afgaven.

Ik vroeg haar wat dat betekende, zowel die Illuminati als dat doordringen. Het antwoord was niet helemaal duidelijk, maar in ieder geval was het niet leuk. Het ging over samenzwering, geheime verbanden, verborgen ontwikkelingen en een angstwekkende toekomst. Ik sprak haar tegen, vertelde dat dergelijke fabeltjes de ronde doen zolang de wereld bestaat, dat er vanzelfsprekend altijd mensen en groepjes zijn die de boel proberen te flessen, dat dit soms aardig lukt, dat de wereld zonder geheimzinnige flapdrollerij al ingewikkeld genoeg is en dat het niet nodig is daar nog iets bij te verzinnen, zeker niet door iemand die zo verstandig is als zij.

Ik had net zo goed Chinees tegen een steen kunnen praten. Ze keek me aan zoals wel vaker. Ja pa, je kan mooi lullen, je weet zonder twijfel meer dan ik maar er zijn ook dingen die je niet weet. Dit dus.

Gedurende het grootste deel van mijn leven heb ik geloofd wat me geleerd is, namelijk dat wij rationele wezens zijn die op basis van feiten en argumenten het bestaan proberen te ordenen. Met de jaren kom ik steeds meer tot de conclusie dat een dergelijke veronderstelling onjuist is. We doen alsof we rationeel zijn en rekening houden met feiten. In werkelijkheid doen ze er niet zo veel toe. Voorop staan vooringenomenheden, vanzelfsprekendheden, cultuur, sociale dwang, angst, hoop en andere irrationaliteiten. Het onzinnige geloof van mijn dochter in een wereld die speelbal is van samenzweringen is daarvan een voorbeeld. Zo ook de kracht die nog altijd toegeschreven wordt aan een slaapverwekkend, gedateerd boek als Mein Kampf.

Van zo iemand en zo’n boek kun je nog wat leren!

Als het goed is, hebben de meesten van ons van dat boek nooit meer dan citaten gelezen. Het is immers verboden, waar en hoe zou je het dan moeten lezen? Een kind weet dat iedereen in het bezit van een computer en een internetverbinding, zeg de helft van de wereldbevolking, binnen een minuut de volledige tekst op zijn scherm heeft staan. Mein Kampf in het Nederlands? Fluitje van een cent, de link staat zelfs in de tekst van Wikipedia en als dat verboden wordt (zoals dezelfde persoon/instelling wil die de Amsterdamse galeriehouder heeft aangeklaagd), dan staat hij nog op tientallen andere plekken. Amazon alleen al biedt een hele reeks edities van Mein Kampf aan, waaronder een ‘1939 illustrated edition’. Anders gezegd, het internet is als een zeer bijzonder soort bacterie: hoe meer je hem bestrijdt, hoe sneller hij zich verbreidt.

Vandaar dat het ook buitengewoon onverstandig is het lezen van Mein Kampf tegen te gaan. Integendeel, je moet het bevorderen. De reden? Iedereen die van het boek ooit geprobeerd heeft meer dan tien pagina’s te lezen is voorgoed genezen. Het is precies zoals GeenStijl een paar dagen geleden op haar kenmerkende wijze schreef: ‘Saai kudtboek maar wel VERBOTEN.’

Er is geen land ter wereld waar de gedrukte editie van Mein Kampf het zo goed doet als India. Je zou denken: wat moeten Indiërs nu met het gezwam van iemand die vooral minachting had voor iedereen die (net als hijzelf) geen blond haar en blauwe ogen had? Het juiste antwoord is ingewikkeld en heeft van alles te maken met Indiase politiek en geschiedenis: Ariërs komen oorspronkelijk immers uit de omgeving van India. Maar doorslaggevend is dat niet. Dat is de mythe waarmee Hitler en zijn boek omgeven zijn. De man is voor Indiërs een archetype: iemand die in de gevangenis zat, alles kwijt was maar dankzij ongekend doorzettingsvermogen toch in staat was de wereld te veroveren. Vandaar ook dat Hitler in een enquête uit 2002 onder Indiase jongeren als de op twee na (Gandhi en de toenmalige premier) beste staatsman uit de bus kwam en het tegenwoordig vooral bij managementstudenten goed doet. Van zo iemand en zo’n boek kun je nog wat leren!

Alles wat geheim, verboden en mythologisch is, krijgt alleen al daardoor kracht. Op basis van die oeroude wetenschap is slechts één conclusie mogelijk. Laat mensen Mein Kampf lezen. Maar ja, de wereld wordt slechts zeer ten dele geregeerd door het verstand. Dat willen ‘we’ misschien ook wel niet. Want verstand is saai, oersaai. Illuminati, dat is spannend. Zo ook Mein verboten Kampf.

Rotboek