Russisch woord van het jaar

Moskou - Ook Russen doen graag aan ‘het woord van het jaar’. Van de lijst van 2011 vind ik de eerste paar niet zo interessant; dat de politie hier eerst militia heette en nu weer politia, wie zal het wat? Pas halverwege staat een woord dat we in Nederland terug zullen horen: Brezjnevisatsija, brezjnevisering. Het drukt de verwachting uit dat de komende jaren in Rusland op de jaren zeventig zullen lijken. Na de angstige jaren onder Stalin en de stormachtige jaren onder Chroetsjov nam Leonid Brezjnev in 1966 het roer van de Sovjet-Unie over, tot hij in 1982 horizontaal werd weggedragen.
Naar eigen zeggen was Brezjnev een man van vele talenten. Maar het enige wat de mensen van hem hebben onthouden is dat ze niet meer goed weten waar Brezjnev voor stond, anders dan voor lange rijen voor de winkels. Of dat Brezjnev halverwege de jaren zeventig eigenlijk al dood was en jarenlang alleen opgewarmd werd voor feesten en partijen, waarbij hij dan als een robot op de Kremlin-muren stond te wuiven. Het bestuur van Brezjnev was vooral saai en zonder dat ik er onderzoek naar deed teken ik aan dat ik nergens in Rusland scholen, straten of wijken naar hem vernoemd zag, laat staan dat hij ergens een beeld heeft. Om standbeelden van Lenin en Stalin wordt nog altijd geruzied en tsaar na tsaar wordt in ere hersteld, maar Brezjnev staat voor stilte en stagnatie. Hij had machtige wenkbrauwen, dat wel.
Nu Poetin van de kiezers op zijn kop heeft gehad en de groei uit de economie lijkt, stijgt de verwachting dat ook de huidige leider van Rusland een dooie koers zal gaan varen. Poetin was altijd een actieman, die zich het liefst met het ontblote brede bovenlijf aan de mensen presenteerde, met spierballen als mandaat. Daar heeft men nu voor bedankt. Maar het is niet aannemelijk dat de voormalige spion zijn biezen pakt. Andere kandidaten voor het presidentschap zijn niet echt voorhanden. Om toch zijn gezag te houden, zal Poetin zich bijna onvermijdelijk moeten presenteren als vergadertijger - anders dan alle oppositiemensen, die het moeten hebben van mensenmassa’s opjuinen en retoriek. En wie weet zal hij ook wel zo lang blijven zitten dat hij, net als Brezjnev, zijn eerste bijna-doodervaring in het Kremlin heeft.