Russische revolutie laat nog even op zich wachten

Moskou - Met argusogen kijkt het Kremlin naar het Midden-Oosten. Niet omdat Russische toeristen gevaar lopen tussen de opstanden. Een revolutietje meer of minder, daar deinst de Rus niet voor terug.

Dat is precies waarom de regering ogenschijnlijk heel ontspannen doet, maar ondertussen nauwlettend in de gaten houdt hoe de Arabische volksbewegingen precies tot stand komen. De populariteit van Poetin daalt. De meeste mensen zien hem wel zitten en er is geen serieus alternatief voorhanden, maar de ergernis over de inflatie en corruptie die Rusland teisteren neemt wel toe.
Het zichtbare verzet tegen het bestuur van Poetin is al jaren klein. Een handvol idealisten en activisten met uiteenlopende agenda’s laat af en toe zonder veel effect van zich horen. Maar wat als plotseling de geest uit de fles gaat? Rusland heeft tenslotte een zeer levendige blogosfeer, waar de kritiek op de regering niet mals is. Geen wonder dat de sociale uitgaven in Rusland blijven stijgen, ondanks de financiële crisis, en de overheidsdiensten niet krimpen ondanks grote beloften om de bureaucratie te verminderen. Anders dan in het Midden-Oosten is de werkloosheid in Rusland overzichtelijk. En veel mensen zijn voor hun inkomen direct of indirect afhankelijk van de overheid. Bovendien zijn in het Midden-Oosten de jongeren oververtegenwoordigd in de bevolkingsopbouw, en in Rusland de ouderen. Door nu en dan pensioenen wat te verhogen en via een constante uitbreiding van vage overheidsdiensten in de sfeer van beveiliging en bewaking blijken de mensen tot op zekere hoogte telkens weer te apaiseren.
Voeg daarbij de van oudsher nagenoeg ontbrekende democratische cultuur, en de conclusie is dat er geen opstand tegen de elite komt in Rusland, voorlopig. Daarvoor ontbreekt het aan gedeeld besef onder de bevolking dat verandering verbetering zou kunnen betekenen.