Ruud hendriks

Op 18 augustus gaat Sport7 de lucht in. De zaak is in handen van Ruud Hendriks en die handen zijn van goud. Hij maakte immers van RTL4 binnen de kortste keren het populairste behang van Nederland. Maar: tv is oorlog.
ER WAS EEN tijd dat tv-maken belangrijk en avontuurlijk was en daarom wilde iedereen bij de tv werken. En omdat iedereen bij de tv wilde werken, namen alle mensen die er daadwerkelijk met hun kop op verschenen het formaat van onaantastbare halfgoden aan. Zo was Andre van Duin met zijn Tros-revueprogramma’s jarenlang onbedreigd en geheel in zijn uppie de Keizer van de Lach. Klom Mies Bouwman op tot ster van majesteitelijke allure als de innemende Koningin Juliana van de Beeldbuis.

En groeide, bijvoorbeeld, Koos Postema uit tot ’s lands universele Betrouwbare Buurman Die Zinnige Dingen Aan De Orde Stelt En Goed Op Je Huis Past Als Je Op Vakantie Bent. Het zijn enkele voorbeelden van tv- coryfeeen die zich met een vanzelfsprekendheid tot ‘het Nederlandse volk’ wendden die nu als mateloos arrogant dan wel lichtelijk megalomaan betiteld zou worden.
Er zijn nu natuurlijk ook nog wel tv-sterren (Henny Huisman, Caroline Tensen, Ron Brandsteder, noem ze maar op), maar ze behoren al lang niet meer zoals Andre, Mies en Koos in die relaxte jaren zeventig tot de adelstand van Hilversum. Want mensen van adel hoeven niet om de zoveel maanden op het matje te verschijnen bij een directeur, die ze al naar gelang hun kijkcijfers, doelgroepscores en waarderingsquotienten in de vuilnisbak gooit dan wel een plekje gunt in het nieuwe tv-seizoen. Adel is boven elke discussie verheven. En dat is heel wat anders dan de 'beursgenoteerde’ uitstraling van de tv-gezichten van nu, die alleen nog kunnen overleven als hun redactie leuke items of grappen bedenkt, de tv-bazen hun een juist tijdstip van uitzending toebedelen, en het voorfilmpje van hun programma pakkend genoeg is. 'Tv- maken is lang niet zo leuk meer,’ zuchtte baron Koos Von Postema niet voor niets in diverse dag- en weekbladen.
DE GROOTSTE Droogstoppel van de nieuwe tv-generatie, zo'n figuur die het heel veel minder leuk maakte in tv-land, die het matje waarop de tv-sterren moeten verschijnen als het ware heeft uitgevonden en ze met de bikkelharde statistieken confronteert, is Ruud Hendriks (38). Zes jaar geleden debuteerde deze 'jonge hond’ op het hoogste podium als zetbaas van de Luxemburgse mediagigant CLT, door een Nederlands filiaal te openen onder de naam RTL Veronique. Het was de eerste commerciele tv-zender van Nederland en Hendriks heeft naar eigen zeggen spontaan op de rem getrapt toen hij op zijn autoradio hoorde dat de u-bocht via Luxemburg door de Nederlandse politiek werd gehonoreerd met een zendvergunning. De anders zo koele kijkcijfer-adept parkeerde in de berm en toen gebeurde het: 'Ik heb daar een half uurtje zitten huilen. De spanning, de emoties kwamen los. Ik durf te zeggen dat ik een redelijk stabiel mens ben, maar de spanning, lange tijd hard werken en zo, ontlaadde zich op dat moment.’
Eindelijk was zijn droom, tv als commerciele melkkoe, in vervulling gegaan. 'Ik ben zo blij dat we er zijn. Maar het had natuurlijk twintig jaar geleden ten tijde van het Rem-eiland al geregeld moeten zijn door Den Haag.’
Wat Hendriks daar moederziel alleen in de weke grond onderging, zeg maar 'een moment voor jezelf’, heeft hij onder de Luxemburgse boekhouderscultuur vervolgens diep begraven en met een putdeksel afgesloten. Voortaan zou hij de lieveling van CLT zijn, de nimmer versagende, taakbewuste meester-behanger van wat al snel tot RTL4 werd omgedoopt. En alles wat niet in het bloemetjesmotief van deze familiezender paste - programma’s, presentatoren, toefjes kunst en politiek - sneed hij met zijn Stanley-mes rigoureus weg. 'Het is vooral een kwestie van: waar programmeer je iemand, wat zet je ervoor en erna, in welk decor, hoe zorgvuldig ga je ermee om en wat is de uitstraling’, zo schreef hij in zijn geloofsbrieven.
De handjes van Hendriks bleken van goud. In anderhalf jaar tijd werd RTL4 het populairste behang van Nederland en bereikte het de felbegeerde positie van marktleider.
HENDRIKS NOEMT zichzelf voortdurend een 'mediafreak’. Zijn kantoor is vergeven van de tv-schermen. De afstandsbediening zit met Bisonkit aan zijn hand geplakt. En lege uurtjes vult hij het liefst met bladeren in (veelal Amerikaanse) vaktijdschriften. Want volgens hem is tv oorlog en moet je als regimentscommandant nauwkeurig op de hoogte blijven van de allernieuwste methoden om het publiek aan je zender te binden tot ze scheel zien (in vakjargon heet dat: 'doorkijken’).
In Amerika hebben ze de slimste wapens om je scheel te krijgen, en Hendriks smult ervan. 'Oprah Winfrey is daar een goed voorbeeld van. Zelfs als je geen zin hebt naar haar show te kijken weet zij je in haar inleiding zo nieuwsgierig te maken dat je blijft hangen. En voor de reclameblokken in haar show vertelt zij heel kort wat erna komt en meestal is dat dan iets wat opnieuw je nieuwsgierigheid prikkelt zodat je blijft kijken. Deze wijze van prorgrammering, waar RTL mee begonnen is in Nederland, zal in de toekomst nog meer worden geperfectioneerd.’
Dit was taal naar het hart van de Amerikaanse tv-bazen, en dus kreeg Hendriks in 1994 een telefoontje van NBC die, net als CLT, een nieuw filiaal wilden openen: NBC Super Channel. En wie was geschikter om dat Europese filiaal te gaan leiden dan die hardwerkende Nederlander die hoge ogen gooide met zijn prille RTL4 en nooit moe werd om te verkondigen dat de Amerikanen zijn idolen en leermeesters waren?
Het gezin Hendriks vertrok naar Londen en Ruud sprak telkens van een droom die uitkwam. De droom bleek echter van korte duur. Als we de roddelpers moeten geloven omdat zijn vrouw tegen de muren opvloog en ter compensatie eiste dat Hendriks nu eens oog kreeg voor andere dingen dan de afstandsbediening. En als we economiepagina’s moeten geloven omdat NBC Super Channel nogal beroerd scoorde.
Hoe dan ook, in Nederland was men zijn huzarenstukje om van RTL4 in korte tijd een bloeiende zender te maken nog niet vergeten. De inmiddels gefuseerde giganten Joop & John (samen Endemol) haalden de verloren zoon weer terug naar Nederland en bedeelden hem met een directeursfunctie. Hendriks, nooit te beroerd om de loftrompet te steken over zijn bazen, zei trots te zijn op het duo en de 'pioniersfunctie’ die ze in Europa vervulden.
HAD HIJ DIE loftrompet nog maar een paar jaar rustig aan zijn lippen gehouden, dan was hij niet zoals nu begonnen met het op methodische wijze bederven van ’s lands laatste feest der algemene verbroedering: voetbal op tv. Want na een aantal intieme dineetjes met KNVB-voorzitter Jos Staatsen heeft Hendriks als initiatiefnemer van een consortium met Endemol, ING en Philips beslag weten te leggen op de voetbalrechten van de KNVB. Op de nieuwe zender Sport7 zal de komende jaren het krankzinnige bedrag van een miljard gulden (betaald voor de rechten) terugverdiend moeten worden. En dus ligt Hendriks’ Stanley- mes al klaar om van schitterende rushes, mooie voorzetten en briljante doelpunten al snijdend - geheel naar Amerikaans voorbeeld - voetnoten te maken bij voordeelhamburgers, hippe jeeps en flitsende frisdranken.
Natuurlijk strijdt Hendriks als nette uitvoerder tegen het beeld als zou hij de ultieme vervlakker zijn. Er komen niet meer minirokjes in en rond het voetbal, zo houdt hij vol. 'Ik vind het vooroordeel buitengewoon triest dat als Endemol er mee te maken heeft, men verwacht dat er allemaal mooie dames van de trap af komen.’ Maar lazen we niet onlangs dat de voetballers volgend jaar bezoek krijgen van de siliconenborsten van Patty Brard? Zij gaat voor Sport7 namelijk de 'spelersportretten’ maken. Vanuit de Studio-Sportredactie hoort men het hoongelach al opstijgen (noemen we dat journalistiek?) Maar meneer Hendriks is natuurlijk niet gek. Want wat staat er volgens zijn marktonderzoek hoog op het voorkeurslijstje van zijn mannelijke doelgroep? Juist… borsten en billen. En cijfers liegen nooit volgens Ruud Hendriks.
Thans is hij koortsachtig bezig Sport7 te vullen met wat het belooft: sport en 'sportgelieerde’ programma’s. Met de NOS heeft hij al een deal gesloten (zoveel uur competitievoetbal per sublicentie verkocht tegen zoveel uur andere sporten). En verder is hij op zoek naar nog meer programmaformules over nog meer randverschijnselen om de voetbalverslaafde te voederen. Op 18 augustus, als Sport7 de lucht ingaat, moet het filiaal helemaal gevuld zijn. Dan kan hij alsnog eer bewijzen aan het beroep van zijn vader, uit wiens schaduw hij al zijn hele leven wil stappen. De man was magazijnchef.