Schadeclaims

Kritiekloos hebben Nederlandse kranten het bericht overgenomen dat Amerikaans onderzoek heeft uitgewezen dat abortus de kans op borstkanker vergroot. Er worden cellen ontwikkeld in de borsten die bij abortus plots in hun groei gestopt worden en dan niet oplossen of verdwijnen, maar zich uit woede kwaadaardig gaan ontwikkelen. Bij een miskraam is dat niet zo, meldt het onderzoek.

Dit laatste maakt de uitslag op z'n minst gezegd verwonderlijk.
In de Verenigde Staten is, zoals ik bekend veronderstel, een zeer krachtige anti-abortusbeweging. Vanzelfsprekend komt de uitkomst van het onderzoek hun goed van pas. Bovendien zien we de schadeclaims van vrouwen die een abortus hebben ondergaan en later borstkanker hebben gekregen, al binnenstromen.
In een land waar geen krachtige anti-abortusbeweging bestaat - we hebben alleen die malloot van een pater Koopmans - en waar de mogelijkheid schadeclaims tegen artsen in te dienen zeer beperkt is, zou je verwachten dat kritisch wordt aangekeken tegen berichten over de kankerverwekkende resultaten van abortus. Maar nee, commentaarloos wordt het bericht geplaatst.
Laten we hopen dat de situatie in ons land niet dezelfde kant opgaat als in de Verenigde Staten. Je kunt niet alleen schadevergoedingen indienen op de gevolgen van ongeveer elk medisch handelen, tot het sterven van een familielid aan toe, maar ook op allerlei andere terreinen. Je advocaat wint je zaak niet, je slager bezorgt je een voedselvergiftiging, je schoonheidsspecialiste maakt je niet jonger, je haar valt uit, je voeten vergroeien door je schoenen, je nagels worden dun, je wordt dement, je krijgt Korsakov. Het einde is zoek.
Hier krijg je dus geen kanker van abortus, neem dat van mij aan.