Scheissescheissescheisse

De speelfilmencyclopedie geeft de rolprent slechts anderhalve ster, zijnde ‘een propagandafilm voor de nazi’s die voor niet-sportliefhebbers na zoveel jaar uitermate vervelend is’.

Het is ongetwijfeld waar. Niettemin zou ik, puur uit historische belangstelling, die Olympia-film van Leni Riefenstahl wel eens willen zien. Het is een soort geidealiseerde documentaire over de Olympische Spelen van 1936, de eerste en enige Olympiade die onder het hakenkruis is uitgevochten. Met medeweten en medewerking van de hele wereld, exclusief de Sovjetunie, die allerlei principiele bedenkingen tegen het gebeuren had. Het was toen al een pure propagandaslag. De Amerikanen dreigden de meeste medailles te gaan winnen, vooral dank zij het grote aantal zwarten in hun gelederen, die nu eenmaal wat sneller sprinten dan de modale bleekscheet. Dat kon natuurlijk niet, vond Hitler. Gelukkig waren de onderdelen speerwerpen, kogelstoten, pistoolschieten en paardjerijden nog niet aan de beurt geweest, de sportieve specialisaties waarop de nazi’s onverslaanbaar waren. Dus eindigde Hitler-Duitsland alsnog op de eerste plaats.
Ik heb als kind de gedenkboeken van de nazi-Olympiade zo vaak doorgebladerd dat ik het verloop vrijwel uit mijn hoofd ken. Tinus Osendarp? Rie Mastenbroek? Zij vochten als leeuwen respectievelijk leeuwinnen ten faveure van het vaderland. Op een van de foto’s zie je een jonge meid op een soort wagentje instructies geven aan een cameraman. Dat was Leni Riefenstahl. Zij had een staf van tachtig personen benevens een eigen zeppelin tot haar beschikking. Haar taak was de nazi-Olympiade op celluloid vast te leggen, liefst op een wijze die de triomf van de Germaanse geest zou onderstrepen. Haar film is inmiddels uit de cultuurgeschiedenis verwijderd, want niemand zit op dat opgeblazen, blanke, nationaal-socialistische spierballenvertoon te wachten.
Behalve ik. Ik zou eindelijk wel eens de levende beelden bij die steriele plaatjes uit de gedenkboeken willen zien. Desnoods in de interpretatie van Leni Riefenstahl - en het feit dat zij tussen de bedrijven door wel eens door Adolf Hitler of Josef Goebbels is geknuffeld zal mij, eerlijk gezegd, de rug roesten.
Even is de film binnen handbereik geweest, blijkt uit een bericht uit het reclamevakblad Nieuwstribune. Dat signaleerde onder de kop ‘V&D verkoopt Goebbels-propaganda’ het feit dat bij een vestiging van dit warenhuis 'een obscure dubbelvideo’ is aangetroffen. De wakkere verslaggever schoof deze video, obscuur of niet, onmiddellijk in zijn apparaat en heeft vervolgens alles gezien: zowel het binnenvoeren van het Olympisch vuur als de triomf van de 'ebonieten antilope’ Jesse Owens, de gebeurtenis die Hitler ('Scheissescheisseverdammtescheissenochmal!’) tot blinde razernij heeft gebracht.
Daarna sloeg de wakkere verslaggever, every inch political correct, aan het bellen. Het warenhuis kroop onmiddellijk in zijn schulp. Het was 'een raadsel’ hoe de video’s in de schappen terecht zijn gekomen. Zij zaten in een partijtje dat uit Engeland is geimporteerd. De Riefenstahls zijn inmiddels 'out of stock’, zoals dat schijnt te heten. 'Wij zijn niet selectief geweest, dat is jammer en dom.’ Jammer, inderdaad, vooral voor mij, die zal moeten berusten in het feit dat die nazi-Olympiade blijkbaar gedoemd is ten eeuwigen dage mij de neus voorbij te gaan.