Film

schijnbaar pijnlijk

FILM Little Children

Net als in de vorige Todd Field-film In the Bedroom (2001) is ook in Little Children het huwelijk geen gelukkig product. Communicatiestoornissen, of nog erger, een communicatiestop, beheersen de relatie tussen de gehuwden. In de twee dertigershuwelijken in Little Children heerst onvrede bij minstens één van de twee echtgenoten. Sarah Pierce (Kate Winslet) voelt zich niet thuis in de kleine plaats waar ze woont, ze is te intelligent voor de lokale boekenclub, en ze ontdekt en passant dat haar eega een zwak heeft voor internetpornoster ‘Slutty Kay’. In het andere huwelijk wordt pressie uitgeoefend op Patrick Wilson (Brad Adamson) om toch eindelijk eens zijn bul te halen. Patrick zelf kijkt liever naar skateboardende jongeren, die hem doen denken aan zijn eigen jeugd, die hij nog altijd niet ontgroeien wil.

Field toont een overbezorgd dorpje, met mensen die geobsedeerd zijn door de zorg voor hun kinderen. Sarah is niet zo perfect als de andere moeders, die zich met hun kinderen ophouden in het park. Als blijkt dat ze de lunch voor haar dochtertje is vergeten, wordt ze met afkeuring bekeken. Ook Patrick komt met de kinderwagen in het park; de moeders hebben hem tot ‘prom king’ gedoopt, want hoe de mysterieuze knappe man heet, weten ze niet. Sarah durft wel op hem af te gaan. De speelse kus die ze elkaar uiteindelijk geven leidt tot een romance; bij het zien van zoiets verdorvens roepen de ontzette moeders snel hun kinderen bij elkaar. De obsessie neemt hysterische vormen aan als een net vrijgekomen pedofiel in het plaatsje komt wonen.

Field wilde kennelijk van Little Children een tragikomedie maken, maar dat is hem niet gelukt, simpelweg omdat het verhaal nooit echt tragisch en nooit echt komisch wordt. Sarah voelt zich niet thuis, en is onbegrepen, maar schrijnend wordt dat niet, daarvoor geniet ze te veel van haar escapade met de prom king Patrick. Die heeft het thuis heus niet zo heel erg slecht, met een vrouw die in alle redelijkheid alleen wat meer volwassenheid van hem vraagt. De pedofiel, Ronnie, wekt wel medeleven op. Hij lijdt onder een ziekte die hij niet wil hebben en wordt verzorgd door zijn liefdevolle moeder, die op haar beurt de plaatselijke pedofielenjager buiten de deur probeert te houden.

Een grote domper is de misplaatste voice-over, die het verhaal wat luchtigheid moet geven. Het is verwonderlijk dat de regisseur die in In the Bedroom zo meesterlijk personages van vlees en bloed creëerde nu een stem nodig heeft om te vertellen wat er in hen omgaat. Het is een zwaktebod, waardoor de hoofdpersonages Sarah en Patrick te veel aan de oppervlakte blijven, het uitstekende acteerwerk van Kate Winslet ten spijt. De ongelukkige levens waarin de twee zich niet thuis voelen zijn wel te zien, maar echt pijn doet ’t nooit.

Little Children, vanaf 25 januari