WANNEER EEN GROEP KINDEREN HET BOS IN TREKT

Seks en revolutie

Sam Taylor

The Republic of Trees

Faber & Faber, 224 blz.

Geen revolutie zonder seks. Omwenteling en opwinding worden door eendere hormonen voortgestuwd. Over de congruentie van machtswellust en seksuele dorst is eindeloos nagedacht. Voor en tijdens de omwenteling is er verlangen en bevrediging. Na de triomf wordt het nasty en raken nieuwe machthebbers gecorrumpeerd. Is de seks de katalysator van de opmars en het verval, en is het de seks die uiteindelijk alles verpest? Of gaan de seksuele verlangens juist gelijk op en af en is de seks het subordinate dan wel het gesublimeerde maatschappelijk verlangen?

Psychoanalyticus Wilhelm Reich probeerde de sociale revolutie en de politieke revolutie al aan elkaar te koppelen (bij voorbeeld in Der sexuelle Kampf der Jugend, 1932). Tijdens de naoorlogse seksuele revolutie werd zijn werk aangewend ter ondersteuning en rechtvaardiging van de be vrediging der losgebroken verlangens. Want in de roes van de seksuele revolutie openbaarden oude systemen zich als opium voor het volk. Godsdienst? Opium. Monogamie? Heteroseksuali teit? Allemaal verzonnen constructies.

Seks en revolutie is het onderhuidse thema van Sam Taylors spannende ro man The Republic of Trees dat zich pas bij lezing opdringt. Het verhaal van de achterflap betreft een eenvoudig en doeltreffend gegeven. Een groepje kinderen, net puber, verlaat het ouderlijk huis en trekt het bos in. Hoewel dat bij de Franse Pyreneeën ligt, zijn de meeste kinderen En gels en roepen Peter Pans lost boys en de Lord of the Flies-jongens in herinnering.

Het relaas gaat als verwacht: de vlucht begint veelbelovend, de eerste dagen zijn idyllisch, maar de harmonie raakt uiteindelijk verstoord en na een aantal mis rekeningen verandert het sprookje in een verhaal om van te gruwelen. Of het einde geloofwaardig is en Taylor zijn verhaal overtuigend achterlaat, daar kan over gediscussieerd worden. Maar Taylor ontbloot scherp het verlangen en de wil tot omwenteling aller waarden, die bij deze kinderen van binnenuit komt.

De kinderen raken in de ban van een revolutionair verlangen dat bij ieder uit andere motieven aan kracht wint. De ideale samenleving wordt ingericht naar het voorbeeld van de Franse Revolutie. Er komen regels als: All citizens are equal and free, en: Our God is Jean Jacques Rousseau and our bible The Social Contract. Er komt een citizen voor de fensie en een voor propaganda. De eigen geschiedenis wordt geschreven en herschreven tot ook de taal wordt aangepast omdat sommige woorden de revolutie niet blijken te ondersteunen. En, er komt een guillotine.

Boeiender dan het verloop van de revolutie is het verhaal van verteller citizen Michael, die door zijn broer, de leider van de groep, is meegetrokken en over wie zich pas in het bos de revolutionaire geest ontvouwt. Overlopend van revolutionair elan laat grote broer Louis zijn vriendin voor wat ze is en stort zich op de staatsinrichting van de republiek, onderwijl even proevend van de jongens-onder-elkaar-liefde. Broer tje Mi chael wordt door de ex-vriendin verleid. In idyllische scènes laat zij hem zijn seksuele gevoelens direct op haar lichaam ontdekken. Alles naakt in de natuur.

Tegelijk en in overdrive ontwikkelen zich bij Michael revolutionaire en seksuele verlangens. Als hij zijn broer uitlegt dat revoluties momentum nodig hebben om het individu binnen de massa te houden en niet te laten ontdekken dat het ook alleen is, zijn deze gedachten en formuleringen eender aan de overpeinzingen die het lichaam van zijn geliefde oproept.

In de Engelse pers werd The Republic of Trees geprezen om het verslag van de val uit de onschuld. Maar je kunt je afvragen of het zo simpel ligt. Zijn wij onschuldig en verliezen wij onze seksuele onschuld wanneer we gecorrumpeerd raken in de volwassen wereld? Taylors onderwerp is juist hoe de val een voortzetting is van driften. Als Michael, met naast zich zijn naakte ge liefde, ontdekt wat onschuld is, of was, denkt hij:

«Mensen zien de Onschuld als iets dat neutraal is, onsensueel, maar het kan ook geladen zijn, soms zelfs op een overweldigende manier. Geen naam hebben voor hoe je je voelt, niet begrijpen wat het betekent, niet weten dat dit iets is dat iedereen ervaart… Onschuld is als blindheid – al je andere zintuigen worden scherper als compensatie.»