Sensaties

Sensaties

Af en toe zie ik in mijn straat een jongen lopen met een rok aan. Een mooie stoere jongen. Ik bewonder hem omdat hij zich van niemand iets lijkt aan te trekken. Volgens mijn buurman is hij een vrije vogel. Hij draagt geen onderbroek onder zijn rok en het liefst slaapt hij in de open natuur. Vannacht moest ik aan hem denken terwijl ik over verlaten landweggetjes door het zuiden van België reed. Na een huwelijksfeest in een kasteel op het land probeerde ik tevergeefs de weg terug naar huis te vinden. Het waarschuwingslampje van de benzine begon te branden. Ik reed een uur rond in de stromende regen zonder een tankstation te vinden. Ik voelde me vrij en geborgen. Ik hoefde voor niemand thuis te komen. In een gehucht waar de vensters van de huizen gesloten waren zette ik mijn auto stil voor een benzinepomp op een plein. Ik besloot te slapen en te wachten op de dag.

Mijn buurman is medisch escort bij een verzekeringsmaatschappij. Belgen die in den vreemde ziek zijn geworden brengt hij terug naar huis. Veel bejaarden worden in Spanje door een beroerte getroffen. We stonden in de rij voor Eyes Wide Shut toen hij opgepiept werd. Hij moest in allerijl naar Burkina-Faso met medicijnen. Een landgenoot was in de rimboe door een levensgevaarlijke slang gebeten. Toen hij de volgende dag binnenkwam in een klein hospitaal honderd kilometer van Ouagadougou lag daar de jongen uit onze straat doodziek in een bed. Hij was onder een boom drie dagen lopen van de luchthaven in slaap gevallen. Midden in de nacht was een levensgevaarlijke slang in zijn rok gekropen. Kinderen hadden hem de volgende morgen gevonden en hun vader gewaarschuwd die hem op een kar naar het hospitaal had gebracht. Mijn buurman zat drie dagen lang aan zijn bed. Toen de koorts was geweken vlogen ze samen terug naar huis. De mannen zijn vrienden voor het leven.

Op mijn sportschool werkte een nieuwe instructeur. Hij heette Mike en kwam uit Londen. Een pitbull, daar leek hij op. Klein en gespierd. Een woeste blik. Zijn spierbundels beperkten zijn bewegingsvrijheid. Hij kon niet eens bij de energierepen op de plank boven hem. Hij wilde in Brussel werken omdat hij dacht dat het avontuurlijk was. Ook meende hij hier Frans te kunnen leren. Toen ik om vier uur ’s middags binnenkwam zei hij laconiek dat ik vandaag de eerste bezoeker was. Terwijl ik mijn workout deed veranderde hij voortdurend de muziek. Whitney Houston, Fat Boys Slim, Frank Sinatra, Iron Maiden. Heavy metal en fitness sluiten elkaar uit. Terwijl ik mijn buikspieroefeningen deed zette hij de radio aan en draaide voortdurend aan de zenderknop. Zijn onrust sloeg definitief op mij over. Ik moest denken aan de korte tijd dat ik vroeger op een advocatenkantoor heb gewerkt. Ik voelde me opgesloten en scandeerde bij voortduring: op een dag ben je weg. Ik ging de sauna in, nam een douche en kleedde me aan. Toen ik mijn sleutel wilde afgeven was Mike verdwenen. Het was dood stil. Ik pakte zelf mijn lidkaart achter de balie en ging naar huis.

Die avond bracht ik Jan naar het station. Hij vertrok naar Marseille om met een van zijn kunstenaars foto’s te gaan maken van jonge rekruten in het Vreemdelingenle gi oen. Op het perron zag ik Mike met een grote weekendtas dezelfde trein instappen maar ik vond het niet nodig Jan voor hem te waarschuwen. Een paar uur later belde hij me op vanuit de trein. In de restauratiewagen had hij een jonge Engelsman ontmoet met wie hij zich fantastisch amuseerde. Hij had een fles wodka bij zich en fantastische cd’s die Jan op zijn laptop afspeelde. De jongen was op zoek naar het echte leven en wilde per se met hem mee naar het Vreemde lin gen le gi oen. Ik was jaloers op hun feestelijke rit naar het zuiden. Het was koud in Brussel en ik zette de verwarming aan.

De volgende middag vertelde een trainster op de sportschool dat haar nieuwe collega met de noorderzon was vertrokken. Duizend franken ontbraken uit de kas. Ze had altijd al gevonden dat hij er on be trouwbaar uitzag. Ze maakte zich eigenlijk wel zorgen. Moesten ze de politie bellen? Ik zei haar dat hij waarschijnlijk de benen had genomen omdat hij zich rot verveelde. Rot verveelde? herhaalde ze verbaasd. Ze legde een cd van Whitney Houston op en herschikte de energierepen en de hand doeken op de planken. Ik ging op de loopband staan en begon te rennen. Ik vroeg me af wat ik hier als enige deed. Ik sloot niet uit dat ik mezelf ook verveelde. Wat moet een mens met zijn energie en zijn tijd? Je kunt niet de hele dag achter je computer zitten. En mijn vrienden waren de stad uit. En een dag duurt voor mij zeker zestien uur. Ik deed op ieder toestel twee setjes van tien herhalingen. Ik trainde mijn borstspieren, triceps, deltaspieren, schouderspieren, bovenste rugspieren, dijbeenspieren, biceps, triceps, buikspieren en lage rug spieren. Ik voerde mijn oefeningen langzaam uit. Vier seconden voor de op gaande beweging en vier seconden voor de neer gaande beweging. Tussen de oefe ningen door las ik in Men’s Health dat mannen die te weinig bewegen een grotere kans lopen om impotent te raken en dat de headset drie keer zo veel straling afgeeft als de gsm zelf — want de draad tussen oorstukje, microfoontje en telefoon fungeert als antenne — en dat tofu het IQ verlaagt en dat onafhankelijkheid de kwaliteit van leven bepaalt, gevolgd door gezondheid, energiek en mobiel zijn. Onder aan de lijst: lichaamsbouw, uitstraling en het hebben van een goed seksleven. In de spiegel zag ik de trainster achter de balie onbeschaamd gapen, ik dacht: wat doen mensen met hun hormonen, ik keek rond in de lege sportzaal, naar de onbemande apparaten, de televisie schermen met de Tour de France, MTV en CNN, achter de ramen de regenbuien en de stad, nat en verlaten,

het was een gruwelijke gruwelijke

zo mer.