Politiek sonnet

Sharon-Arafat

De bendeleiders willen niet verzoenen.

En jeugd stenigt zichzelf of blaast zich op.

Er is geen andere keus. Legioenen

soldaten jagen anders hun hals over de kop.

Een afspraak blijkt niets meer dan lucht met kruid.

De waarheid is een tank die schiet en breekt.

Het is de loop van een kanon die spreekt

en kogels fluiten de beschaving uit.

En wij doen niets, we zuchten wat en kijken

hoe stukjes vlees op wat lichamen lijken,

en hoe we sterke standpunten ontwijken.

Vraag: wie beslist wie is de terrorist?

Wie wil de rede, wie de redetwist?

Wie besluit dat de strijd nu wordt beslist?