Simpele pottenkijker

Lesbiennes zijn sportief, nadenkend, geil, grappig, bezorgd. Lesbiennes hebben kinderen, houden van tattoos, boksen, motorrijden en gay pride-optochten. Ze houden van leer. Lesbiennes, ‘lesbo’s’ of ‘lesba’s’, zijn net gewone mensen, maar dan een tikkeltje tegennatuurlijk anders. En net als ‘gewone mensen’ houden lesbiennes er verschillende leefstijlen op na.

Sommigen dragen zelfs een snor. Of weigeren het haar op hun benen te scheren en binden een gouden fallus voor. Sommigen zijn mooi, anderen minder - maar die hebben dan wel weer een spannende leren broek aan, of heel mooie borsten. Anderen houden weer van Elvis en kleden zich in leren jack, zonnebril en smeren brylcream in heur haar. Sommigen leven ’s nachts, anderen prefereren de heerlijk heldere huiselijkheid van de lichtdoorspoelde doorzonwoning.
Wat is er dus zo bijzonder aan de lesbische belevingswereld?
Niets, zo op het eerste gezicht.
‘Er zijn net zo veel levensstijlen als er lesbiennes zijn’, meldt de bij de tentoonstelling verschenen catalogus terecht. De neerslag daarvan vinden we op de in Artoteek Oost bijeengebrachte foto’s, gemonteerd op de zijkanten van op elkaar gestapelde houten verhuisboxen - goed gevonden alternatief voor de wat saaie verplaatsbare tentoonstellingswand.
'De stad zal bruisen van homo- en lesbische cultuur’ belooft de bij de aanstaande Gay Games verschenen wervingsfolder. Dat bruisende valt wel mee - de foto’s hebben een overwegend ingetogen karakter en de prachtige expositieruimte (Louis XVI-stijl) van de Artoteek is vooral rustig en sfeervol. Intiem kunstgenot - dat is wat Lesbian ConneXion/s ons brengt.
Eigenlijk valt er niet veel bijzonders of schokkends te melden over het werk van de in de tentoonstelling bijeengebrachte fotografes. Waarmee de in de catalogusinleiding gestelde filosofische hamvraag: 'Does lesbian art exist and what does it mean?’ beantwoord kan worden met: er bestaat geen lesbische kunst, wel kunst met lesbiennes als onderwerp. Voilà.
Ook Hedy d'Ancona, die de tentoonstelling opende, was het opgevallen dat de term 'lesbische kunst’ wat problematisch lag. Hedy dacht de tentoonstelling samen te kunnen vatten onder de noemer 'Potten Kijken’. Daar kwam ze op terug: 'Mijn poging tot een vermeende grap bleek een beetje vloeken in de kerk. En nadat ik de foto’s had bekeken kon ik dat wel begrijpen. Het gaat hier natuurlijk om iets veel interessanters dan pottenplaatjes; die zitten er eigenlijk nauwelijks tussen, evenmin als een directe vertaling naar seksualiteit. De simpele pottenkijker komt er wat dat betreft dus bedrogen uit.’
Niet bedrogen wordt de bezoeker die van klassiek-documentaire fotoreportages, erotisch getinte opnamen en mooie zwart-wit portretfotografie houdt.
Potten volop maar ze zijn niet grappiger, droeviger, lelijker of opvallender dan de gemiddelde hetero. Als dat geen begripsbevorderende kijk op de vrouwenliefde is, dan weet ik het niet meer. Waarmee de Gay & Lesbian Games alvast op één punt vol scoren.

  • De Nijmeegse Wandelvierdaagse en Zomerfeesten vormden de aanleiding voor de Souvenirshow: drie verdiepingen vol kunstwerken van kunstenaars die zich lieten inspireren door het thema 'souvenir’. Schilderijen en installaties van o.a. Hugo Kaagman, Erik Buys, Arno Arts en Brussels Lof. Centrum Beeldende Kunst Nijmegen, Oude Haven 102. Tot en met 26 juli. Open: dagelijks van 12.00 tot 19.00 uur.
  • Nieuw werk van Aernout Mik voor het Vier Jaargetijden project van De Paviljoens in Almere. 'Zomer’ toont Miks videoprojectie A small group falling waarin groepjes mensen bungeejumpend van een brug naar beneden vallen. En dat dan steeds herhaald. De Paviljoens, Almeers Centrum Hedendaagse Kunst, Odeonstraat 5, Almere. Tot en met 30 augustus, open: dinsdag tot en met zondag 12.00-17.00 uur.