Sjouwer Kumar zit vast in Delhi

New Delhi – Op de ochtend van 31 maart pakte Sanjay Kumar alles wat hij bezat in een roze katoenen tas. Samen met nog 26 anderen legde hij het laatste stapeltje roepies dat hij nog over had in de handen van de man die beloofde dat hij hen thuis zou brengen. Weg uit Delhi, waar Kumar sinds drie jaar woont in een kamer met vijf anderen.

De 31-jarige Kumar is een koelie, een sjouwer, op een van Delhi’s lokale markten. Althans, dat was hij. Sinds India vanwege het Covid-19-virus onder een totale lockdown verkeert, zijn de markten leeg en de klanten weg. In een klap zat Kumar zonder inkomen.

In het dorp waar Kumar vandaan komt, in de oostelijke deelstaat Bihar, is geen werk, zegt hij. Daarom liet hij zijn vrouw en vier kinderen achter om in de hoofdstad op zoek te gaan naar betere kansen. De afgelopen weken belden ze hem hier elke dag. Kom naar huis. Het is daar niet veilig. En als er geen werk is, waarom blijf je dan nog?

Uiteindelijk gaf Kumar toe. Hij wilde naar huis. Zijn benauwde kamer verruilen voor hun huis met lemen muren en dak van stro. En zijn kamergenoten voor zijn vrouw en kinderen, zijn ouders, broers en zussen. ‘Ik verlang naar mijn familie. Ik mis mijn kinderen en wil hen zien. Vooral nu met dit virus maak ik me zorgen om hen.’

De buschauffeur die beloofde Kumar en zijn medepassagiers thuis te brengen, kon zijn woord niet houden. Halverwege stuurden politieagenten hen terug. Nu brengt Kumar zijn dagen door in kleermakerszit op een matras op de grond, met om de paar meter nog een matras en nog een, bezet door honderden verstekelingen als hijzelf.

Gesport wordt er deze dagen niet in het Yamuna Sport Complex aan de rand van Delhi, op de dagelijkse yogasessie om zeven uur ’s ochtends na. Het is een van de talloze tijdelijke opvangcentra die zijn opgetuigd voor de ruim een miljoen migranten die net als Kumar zijn gestrand. Voor hen is dit nu hun gedwongen thuis, zolang de lockdown voortduurt.

Kumar snapt het wel: ‘De regering probeert ons veilig te houden.’ Maar terwijl de weken verstreken werd het in het complex steeds drukker. En toen werd de lockdown ook nog eens verlengd. En nóg eens, inmiddels tot 17 mei. Toch is Kumar hoopvol. Hij heeft gehoord dat de regering is begonnen treinen in te zetten om hen thuis te brengen.

Hoe het precies zit, weet hij niet. Niemand heeft hem nog benaderd, zegt hij. Maar dat zal vast niet lang meer duren. En dan, eindelijk, kan ook hij naar huis.