Film: ‘Skate Kitchen’

Skills

Skate Kitchen © Magnolia Pictures

Het verhaal gaat zo: in 2010 kwam Crystal Moselle, toen nog geen filmmaker, in haar woonplaats New York een groepje jongens tegen op straat: zes broers met hetzelfde donkere haar en dezelfde wat stuurse gezichtsuitdrukking. Ze zagen er eigenaardig uit, of gewoon interessant, en Moselle knoopte een praatje aan. Ze besloot om de broers, met wie ze een liefde voor film deelde, te filmen.

Pas veel later ontdekte ze waar hun filmliefde vandaan kwam: hun paranoïde vader had hen jarenlang opgesloten in hun krappe New Yorkse appartement. Het enige wat ze wisten van de buitenwereld, wisten ze uit films. In de documentaire die Moselle uiteindelijk over de broers zou maken, The Wolfpack (2015), spelen de broers hun favoriete films na. In plaats van te focussen op trauma focust Moselle op iets positiefs: de houvast die kunst kan bieden.

Ook Moselle’s nieuwste film, Skate Kitchen (2018), mengt documentaire met fictie, en ook deze wortelt in een toevallige ontmoeting in New York. In de metro kwam Moselle twee tienermeisjes tegen, die vertelden over hun crew van vrouwelijke skaters: Skate Kitchen. De ontmoeting resulteerde in een korte film, That One Day (2016), en later in deze speelfilm, fictie dus, waarin de meisjes een net andere versie spelen van zichzelf.

De hoofdrol is voor de achttienjarige skater Camille (Rachelle Vinberg), woonachtig op het burgerlijke Long Island, waar alle skaters jongens zijn. Wanneer Camille na een lelijke val een blessure oploopt aan haar lady parts, grijpt haar moeder in en verbiedt haar nog te skaten. Je zou onvruchtbaar kunnen raken, stelt ze, zich niet realiserend dat vrouw-zijn voor Camille een heel andere betekenis heeft. Maar Camille vindt een way out. Op Manhattan, aan de Lower East Side, zoekt ze de Skate Kitchen-crew op die ze van Instagram kent. Het contact is makkelijk gelegd – Camille heeft nu eenmaal skills – en als vanzelf voegt ze zich bij de tienermeisjes, die afzonderlijk maar vooral als groep effortless hip zijn, en ook effortless divers, want lesbisch, hetero, biseksueel, en met alle mogelijke etnisch-culturele achtergronden. Camille trekt bij een van hen in, vindt een baantje en wordt verliefd op skater Devon (Jaden Smith, een van de weinige professionele acteurs).

Wat zo wonderwel goed werkt aan Skate Kitchen is niet de plot, die secundair is, maar de balans tussen een dromerige, zachtmoedige, bijna naïeve sfeer en een kern van realisme. Sterk zijn de gesprekken die de meisjes onderling voeren, waarin hun ervaringen met liefde, seksualiteit en lichamelijkheid achteloos ter tafel komen. Een meisje is bang dat haar vagina er raar uitziet, een ander meisje heeft gehoord dat je doodgaat van tampons. Moselle laat zien hoe ze elkaar geruststellen en helpen, maar toont tegelijkertijd hoeveel taboes en onwetendheid er nog bestaan rond het vrouwenlichaam. Skate Kitchen is als een sprookje, dat je laat laven aan New York in de zomer, aan mooie jonge mensen en fijne muziek, maar in dit soort observaties en momenten openbaart zich het realisme.


Vanaf 28 mei te zien via diverse streamingplatforms waaronder iTunes, Ziggo, KPN, Cinemember en Cineville