Slaapkamerbelasting in Groot-Brittannië

Londen – De Britse regering gaat iets doen aan scheefwonen. Daarbij draait het niet, zoals in Nederland, om welvarende burgers die te goedkoop wonen, maar omgekeerd. Steuntrekkers die een logeerkamer, hobbyruimte of een extra slaapkamer hebben, ontvangen vanaf deze week minder huursubsidie. Gemiddeld gaan armere gezinnen er veertien pond per week op achteruit. Bij het bepalen van het aantal benodigde kamers gaat de overheid ervan uit dat twee broers en zussen tot hun zestiende een slaapkamer kunnen delen, of tot hun twaalfde als het om broer en zus gaat.

Met deze ‘slaapkamerbelasting’ hoopt de regering van Conservatieven en Sociaal-liberalen tot een eerlijker verdeling van sociale huurwoningen te komen. Tevens komt het tegemoet aan publieke verontwaardiging over een situatie waarbij, zeker in Londen, veel jonge professionals op kamers wonen of woningen delen terwijl mensen in de bijstand ruimer behuisd zijn dan de familie Flodder. De maatregel maakt deel uit van de bezuinigingen op de sociale zekerheid. Zo zullen gezinnen voortaan niet meer dan vijfhonderd pond per week aan uitkeringen en huursubsidies ontvangen.

De korting, waar bejaarden en gehandicapten van zijn vrijgesteld, heeft geleid tot demonstraties, felle kamerdebatten en schrijnende verhalen in met name de progressieve pers. Een sociaal-democratisch afgevaardigde heeft gedupeerden aangeraden om muren tussen slaapkamers weg te breken. De bedroom tax is al vergeleken met de poll tax, die het einde inluidde van Margaret Thatchers premierschap. Vast staat dat de handhaving veel geld gaat kosten, misschien meer dan het opbrengt.

De term bedroom tax is een geniale vondst van de Labour-partij. Premier David Cameron probeert uit te leggen dan het geen belasting, maar een heffing is. Die nuance komt echter niet over. Het biedt de oppositie een uitgelezen kans om de Conservatieven als kil, gemeen en harteloos af te schilderen. De partij heeft het een beetje aan zichzelf te danken. Aan de vooravond van de bezuinigingen profileerde Cameron zichzelf als een sociaal bewogen Conservatief. ‘We zitten allemaal in hetzelfde schuitje’, verklaarde hij, een uitspraak die hem blijft achtervolgen.

Waar de Tories voorstander zijn van de bedroom tax moeten ze immers niets hebben van de mansion tax, een plan van de kleine coalitiepartner, de Liberal Democrats, en de linkse oppositie. Dit behelst een jaarlijkse heffing op huizen van van meer dan twee miljoen pond. Het idee is dat onroerend goed, anders dan de bewoners, ervan niet kan vluchten voor de belastinginspecteur. De villabelasting gaat eveneens gepaard met hartverscheurende verhalen, ditmaal in de rechtse pers, over bejaarde dametjes die hierdoor hun zeskamerwoning dreigen te verliezen.