Sluizen open

Ze bestaan nog. Sommigen zijn weliswaar blijven hangen in een lsd-trip, anderen beginnen na tientallen jaren macrobiotisch leven spontaan te zweven, en er zijn er die zo geestverruimend bezig zijn geweest dat ze van voren niet meer weten hoe ze van binnen heten. Of zo.

Toffe vogels waren het, maar aardige toffe vogels. Hippies. Ze hebben echt bestaan, in de tijd dat de mensen nog geloofden in samen de wereld veranderen.
Een van de bekendste hippies uit de Nederlandse literatuur is Larrie, de schepping van Hans Plomp. Plomp publiceerde in 1970 Het Amsterdams dodenboekje, waarmee Larrie en hij in één klap beroemd werden.
Larrie heeft de jaren zestig met glans doorstaan, meldt de uitgever trots in zijn aankondiging van In Amsterdam. De verhalen van Larrie. En ook in de jaren zeventig, tachtig en negentig behield Larrie zijn humoristische kijk op de wereld.
In Amsterdam bevat alle Larrie-verhalen van Hans Plomp. Het Amsterdams dodenboekje is erin opgenomen, net als Open inrichting. Nieuw Amsterdams dodenboekje. Samen met twee niet eerder in boekvorm verschenen verhalen geven ze een luisterrijk beeld van ‘Mokums Magisch Theater’, van hippies en psychedelische revolutionairen, van krakers en punks.
Larrie bestrijkt vele dimensies. Hij beperkt zich niet tot de tastbare realiteit. Het liefst overschrijdt hij grenzen, de grenzen van het 'normale’. De reizen die hij in de richting van het 'abnormale’ onderneemt, zijn door Hans Plomp, zelf kenner van het boven- en buitenwerkelijke, uiterst komisch opgeschreven.
'Peter staarde tussen zijn benen door in de goot. Larrie haalde een al gedraaide reefer met babbelstuff van Guus H. de Lach uit zijn tabakszakje en gaf die door. Peter reageerde verbazend snel, maar Larrie trok hem nog bijtijds achteruit. “Eén trekje,” zei hij, “en dan vertellen. Lul maar weg die energie. Als i zich maar niet ophoopt, als je de sluizen altijd maar wagenwijd openzet, eb of vloed, snap je wel, of springvloed.”
“Of doodtij,” zei Peter.
“Presies jongen, presies. Jij kent de kneepjes van het vak. Het mechanisme van het flippen in een notedop. Ha. Als die sluizen maar openstaan.”’
In Amsterdam roept zo veel sympathie op voor die rare vogels als Larrie dat we nooit meer hippies in elkaar zullen slaan, maar ze voortaan rustig voorbij laten zweven.