Sommige journalisten zijn voor Ecuador gelijker dan andere

Quito – ‘De hele wereld kent ons nu door het politieke asiel voor Assange!’ zegt een trotse Ecuadoriaan op de Plaza Grande in het hart van Quito, de plaats waar doorgaans demonstraties worden gehouden in het kleine Andesland. Betere wegen, een hoger minimumloon en politiek asiel voor WikiLeaks-oprichter Julian Assange – het zijn belangrijke wapen­feiten van Ecuadors president Rafael Correa.

Mede door het politiek asiel voor Assange zit Correa nu stevig in het zadel. Volgens opiniepeilingen is een ongekende tachtig procent van de bevolking tevreden met zijn besluit om de in Londen in het nauw gebrachte activist als vluchteling binnen te halen. Dat komt Correa – een fan van de Venezolaanse president Chávez – goed uit, want in februari 2013 gaan de Ecuadorianen naar de stembus. Waarschijnlijk kan Correa, die sinds 2007 aan de macht is, zich opmaken voor een tweede ambtstermijn.

Door het asiel voor Assange doet Correa zich voor als beschermheer van kritische journalisten. Correa en Assange kennen elkaar: eerder dit jaar interviewde de Australiër de Ecuadoriaanse president in de door het Kremlin betaalde talkshow Russia Today. ‘Welkom in de club van vervolgden!’ zei Correa enthousiast tegen Assange die zich door de VS onder druk gezet voelt.

Terwijl Correa de WikiLeaks-oprichter graag uit de Londense ambassade naar Ecuador zou halen, stelt de president zich in eigen land heel anders op tegenover kritische journalisten. Zo nam het parlement onlangs wetgeving aan die ‘gekleurde berichtgeving’ tijdens verkiezingscampagnes verbiedt en die politici het recht geeft een rechtszaak aan te spannen tegen ‘kritische’ journalisten.

Cesar Ricaurte, een veertigjarige journalist die voor de Ecuadoriaanse persorganisatie Fundamedios werkt, ervoer inmiddels de toorn van Correa. Ricaurte, die zich meermaals kritisch over de president uitliet, is volgens Correa een pion van de oppositionele ‘mercantilistische’ media en de Amerikaanse regering. Correa viel Ricaurte meermaals aan in televisie-uitzendingen die verplicht door alle zenders uitgezonden moeten worden.

Ricaurte bekritiseerde op zijn beurt de rechtszaak van Correa tegen de oppositionele krant El Universo en drie journalisten van dat blad, die vorig jaar tot gevangenisstraffen en een boete van 42 miljoen dollar veroordeeld werden. Journalist Emilio Palacio had president Correa meermaals een ‘dictator’ genoemd. Uiteindelijk schold Correa de straffen kwijt, maar de boodschap was duidelijk en Palacio koos eieren voor zijn geld. Hij vroeg en kreeg politiek asiel. In de VS.