Spanjaarden hebben straks geen brood, maar spelen zullen ze krijgen

Madrid – Het is intussen een vertrouwd tafereel, de dames en heren van de evaluatiecommissie van het ioc op bezoek in de Spaanse hoofdstad. Deze week is het weer zo ver, want voor de derde achtereenvolgende keer stelt Madrid zich kandidaat om de Olympische Spelen te organiseren.

Dat is op zichzelf al een indrukwekkende prestatie. Het getuigt in ieder geval van een ongeëvenaard optimisme en doorzettingsvermogen, hoewel gebrek aan werkelijkheidszin en stijfkoppigheid misschien ook geen slechte benamingen zijn.

In 2012 mocht Londen de Spelen organiseren. De Britse hoofdstad versloeg in de finale Parijs, nadat Madrid een ronde eerder was afgevallen. In Madrileense ogen volkomen onterecht, en de woede daarover ging zelfs gepaard met bittere verdachtmakingen van corruptie aan het adres van het ioc. Maar ze lieten het er niet bij zitten, de stadsbestuurders van het conservatieve bolwerk Madrid. Onmiddellijk stelden zij de stad opnieuw kandidaat voor 2016. Dat veroorzaakte nogal wat opgetrokken wenkbrauwen, aangezien de kans dat de zomerspelen twee maal achtereen aan hetzelfde continent worden toegewezen zo goed als nul is. Inderdaad bleken de inspanningen opnieuw tevergeefs. De keuze viel op Rio de Janeiro.

En dan is het nu de beurt aan Madrid 2020. Regering, regio- en stadsbestuur zijn eensgezinder dan ooit, nu ook de centrale regering in handen van de conservatieven is. ‘Volledige en totale steun’ aan het evenement, beloofde premier Rajoy in zijn welkomstwoord aan de Olympische evaluatiecommissie. Mooi weer, ervaring met grote sportevenementen, een goed vervoersnetwerk, dat waren de troeven waarmee Madrid de strijd zou aanbinden met Istanbul en Tokio. Maar het allersterkste punt was natuurlijk dat tachtig procent van de infrastructuur al klaar is, deels in de vorm van jarenlang leegstaande stadions. Slechts een schamele 1,7 miljard euro zou nodig zijn om de ontbrekende voorzieningen aan te leggen. Dat geld beloven de drie betrokken overheden fluitend op tafel te leggen.

De stad Madrid heeft een schuld van 7,5 miljard euro. Dat is veruit de hoogste schuld van alle Spaanse gemeenten. In 2012, het eerste jaar dat Rajoy aan de macht was, nam de Spaanse staatsschuld toe met 146 miljard, meer dan ooit in een jaar. Zijn regering heeft nergens geld voor, niet voor onderwijs, niet voor de zorg, niet voor pensioenen en niet voor minimale uitkeringen. In Italië trok premier Mario Monti vorig jaar de Olympische kandidatuur van Rome 2020 in, omdat hij de kosten ervan niet verantwoord vond. De Spanjaarden hebben straks geen brood meer, maar spelen zullen ze krijgen.