Springer houdt op met journalistiek

Berlijn – Nu vonden toch al velen dat het boulevardblad Bild de naam journalistiek nauwelijks verdiende. Het paradepaard (‘de grootste krant van Europa!’) van uitgeverij Springer geniet een dubieuze reputatie, vooral sinds undercover-journalist Günter Wallraff er een tijdje redacteur speelde en zijn stuitende ervaringen in een boek opschreef.

Uitgerekend Bild, samen met de meer serieuze schaamlap Die Welt, is de enige krant die het Springer-concern nog in portefeuille houdt. Al zijn regionale bladen, televisietijdschriften, vrouwenbladen en lokale advertentiesufferdjes heeft de uitgeverij voor 920 miljoen euro verkocht aan de firma Funke, grootuitgever van regionale bladen, gevestigd te Essen.

De Duitse mediawereld heeft geschokt gereageerd. Men klaagt dat Springer zijn ‘tafelzilver’ heeft verkocht. Want met titels als het Hamburger Abendblatt en het televisietijdschrift Hörzu was Axel Cäsar Springer na de oorlog zijn bladenimperium begonnen. Met alleen maar Bild en Die Welt mag Springer nauwelijks nog een uitgever heten. Maar de nieuwe stuurman van Springer, Mathias Döpfner, beweert bij hoog en bij laag dat de verkoop van de bladensector de redding van het bedrijf is. Dat gaat zich namelijk vanaf heden geheel op de digitale markt begeven. Bild en Die Welt maken weliswaar nog behoorlijke winsten, maar die dalen gestaag. De toekomst is aan het internet.

De interneteditie van Bild is sinds kort achter een paywall verdwenen en van Die Welt mag je nog maar twintig artikelen per maand gratis bekijken. Beide titels worden opgetuigd met tal van apps. Bij Bild kun je voortaan samenvattingen van Bundesliga-wedstrijden bekijken. Concurrent Sky reageerde door samenvattingen nóg eerder en nóg goedkoper aan te bieden.

‘Papier is een risicofactor geworden’, legt Döpfner uit. Maar zo te zien is internet een minstens even grote risicofactor. Is het dan wel verstandig al het papier de deur uit te doen? In de commentaren betreuren de Duitse kwaliteitskranten de teloorgang van de serieuze journalistiek. Het kan niet anders of Springers uitverkoop maakt veel journalisten brodeloos. De paar overgebleven krantenuitgevers in Duitsland werken al met ‘redactiegemeenschappen’ die content leveren voor een veelheid aan regionale bladen. Verkoper Springer had zo’n redactieclub voor nationaal en internationaal nieuws, maar koper Funke heeft er ook een. Een van de twee moet verdwijnen, dus is een ontslaggolf onvermijdelijk.

Dat is een van de kwesties waar de Duitse mededingingsautoriteit zich over zal buigen. Betekent dit een ontoelaatbare verschraling van de journalistiek? De uitspraak van het instituut zal later dit jaar beslissen over de rechtsgeldigheid van de megadeal in journalistiek Duitsland.