Stadsleven op het water

De stad van de toekomst wordt op het water gebouwd, betoogt Rutger de Graaf.

Stadsleven is een zeer recent verschijnsel. Na miljoenen jaren als jagers en verzamelaars te hebben geleefd, schakelden enkelen van onze voorouders ongeveer 11,000 jaar geleden over op georganiseerde voedselproductie. Dit was een groot succes. Vanaf dat moment was nog maar een deel van de bevolking nodig voor de voedselproductie. De rest kon zich voortaan bezighouden met andere zaken zoals handel en ambachten, maar ook met wetenschap en kunst. Hiermee werd de basis gelegd van alle grote beschavingen die we tot nu toe hebben gekend. De landbouw maakte het voor mensen ook mogelijk om op een vaste plek te gaan wonen. Gunstig gelegen vestigingsplaatsen langs handelsroutes groeiden langzaam uit tot de eerste steden.

Vandaag de dag is de aantrekkingskracht van steden groter dan ooit. Maar liefst 150.000 mensen per dag trekken naar de stad op zoek naar werk en kansen op een beter bestaan. Voor het eerst in de menselijke historie leven meer mensen in de stad dan daarbuiten. Tot 2100 gaan naar schatting 6 miljard extra mensen in de stad wonen. De groeiende steden nemen steeds meer landbouwgrond in de beslag. Deze landbouwgrond is echter meer dan ooit nodig om de groeiende bevolking van voedsel en grondstoffen te voorzien. In 2050 wordt een tekort aan land voorzien van 22 miljoen km2 volgens een recente studie (pdf). Dit is evenveel als het totale landoppervlak van Noord Amerika. Dit tekort kan eenvoudig worden opgelost door goed gebruik te maken van 70% van onze planeet: de zee. Net als op het land kan ook op zee overstap gemaakt worden van jagen en verzamelen naar georganiseerde voedselproductie en het bouwen van drijvende stadsuitbreidingen.

Medium drijvende 20stad 20door 20deltasync

Huidige steden langs de kust kunnen worden uitgebreid met drijvende wijken waar ook voedsel wordt verbouwd. Deze stadsuitbreidingen kunnen efficiënt gebruik maken van het enorme overschot aan nutriënten en CO2 om zeewier, algen en vissen te produceren. Op deze manier worden de nutriëntenkringlopen van de steden langs de kust gesloten. Drijvende stadsuitbreidingen zullen er verder voor zorgen dat de snel groeiende steden minder waardevolle landbouwgrond in beslag nemen.

Medium figure 3

Door middel van drijvende stadsuitbreidingen omgeven door zeewier en algenplantages, en duurzame viskwekerijen, wordt het mogelijk om in 2100 10 miljard mensen een hoog welvaartsniveau te bieden en tegelijkertijd de ecosystemen te beschermen op onze planeet. Door ook op de oceaan de overgang te maken van jagen en verzamelen naar een geplande voedselproductie en stedelijke ontwikkeling breekt een nieuw tijdperk aan voor de mensheid en wordt een antwoord geboden op de uitdagingen van de 21e eeuw.

Rutger de Graaf is oprichter van DeltaSync, een bedrijf dat zich toelegt op de ontwikkeling van drijvende steden, lector Adaptief Bouwen aan de Hogeschool Rotterdam en mede-oprichter van de BlueRevolution Foundation.

Onlangs heeft Rutger de Graaf bij TEDx Delft een pleidooi gehouden voor een ‘Blue Revolution’:

In de maand december zal voor de speciale ‘online’ editie van Stadsleven ‘De Stad door Andere Ogen’elke dag een post worden geplaatst waarin bijzondere kijkers en kunstenaars ons idee van wat een stad is uitdagen. Lees ze hier allemaal terug.