Groen

Sterfelijkheid

Als ik een lezing geef, leer ik altijd erg veel. Vooral over mezelf. Dat komt doordat er vaak een interviewer naast me zit, en die werkt bij mij als een therapeut: ik krijg door het simpele vraag-en-antwoordspel inzicht in eigen leven & werk. Ik was afgelopen week in Velp, _Knielen op een bed violen-_country. En ja: het gat in de heg rondom de kwekerij zit er nog steeds, zo vertelde mij een meneer op de eerste rij. De kwekerij zelf dus ook. Dat was fijn om te horen.

Daarna ging het ineens niet over tweelingen, schapen en bonte kraaien, maar over mijn langgekoesterde wens om boomchirurg te worden, mijn jarenlange gezever over ‘iets willen met bomen’, dat uiteindelijk leidde tot het volgen van een hoveniersopleiding. Waar ik al snel leerde dat de boomchirurgie een achterhaalde wetenschap is. Typisch iets uit de jaren zeventig en tachtig, de tijd waarin men tegen kernwapens was en oude bomen wilde ‘redden’ door er bijvoorbeeld ladingen cement in te storten en dikke staalkabels aan de hoofdtakken te bevestigen. Tegenwoordig, zo zat ik te oreren, bekijkt men dat alles iets pragmatischer: een boom is ziek en bijna dood, dus húp de kettingzaag erin. Waarna er op dezelfde plek een nieuwe boom geplant wordt. ‘Wij gaan zelf toch ook dood als we oud zijn?’ vroeg ik retorisch. ‘En doen aan ons doodsbed allerlei mensen verwoede pogingen ons koste wat het kost hier te houden?’ Hahaha, deed de zaal, misschien wel een tikje ongemakkelijk. En toen gebeurde het, ik doorzag ter plekke waaróm we het zo erg vinden als er een oude boom wordt omgehaald.

Het wegvallen van zo’n soms eeuwenoude reus herinnert de mens aan z’n eigen sterfelijkheid. En het planten van een jonge boom is vervolgens bijna nóg onverdraaglijker, omdat de mensen die er in de buurt wonen de boom nooit ofte nimmer in honderdjarige glorie te zien zullen krijgen. Het ongemakkelijke hahaha in de zaal werd nu een voorzichtig jajaja. Ietwat verward verlieten de lezingbezoekers kort daarop de zaal. Buiten vroor het, dat vonden de meeste mensen wel lekker fris aan hun hoofd.